Czym jest alergia u kota? Alergia wiąże się przede wszystkim z nadmierną reakcją systemu immunologicznego, a jej objawy mogą być bardzo różnorodne. U części kotów alergia przebiega w łagodny sposób, jednak w niektórych przypadkach objawy są bardzo uciążliwe i negatywnie wpływają na jakość życia kota. Jest wiele rodzajów alergii i alergenów, a co za tym idzie – wiele rodzajów terapii. Aby postawić właściwą diagnozę, potrzebne są odpowiednie badania. Jaka jest różnica między alergią a nietolerancją? Pamiętaj: nie każda reakcja alergiczna spowodowana jest alergią, być może jest to nietolerancja. Z medycznego punktu widzenia istnieje duża różnica między alergią a nietolerancją. W przypadku alergii, na przykład na pszenicę, wystarczy kilka gramów, aby wywołać reakcję alergiczną u kota. Układ odpornościowy kota rozpoznaje pokarm i mechanizmy obronne wchodzą na wysokie obroty. Alergia jest wynikiem nieprawidłowego działania układu odpornościowego – dlatego nazywana jest reakcją immunologiczną. Reakcje mogą być różnorodne, ale często objawiają się intensywnym swędzeniem i potrzebą drapania. W przypadku wykrycia alergii należy skrupulatnie pilnować, aby kot nie miał kontaktu z tym pokarmem. W przypadku nietolerancji nie występuje reakcja immunologiczna. W tym przypadku organizm nie ma wystarczającej ilości enzymów do rozkładu i wykorzystania niektórych składników pożywienia. Prowadzi to do biegunki, bólu brzucha i wzdęć. Po odstawieniu produktu wywołującego dolegliwości, powrót do zdrowia jest bardzo z roślin kwitnących i pylących mogą powodować reakcję alergiczną. Objawy alergii u kota Czasami zupełnie normalne substancje występujące w środowisku lub składniki żywności prowadzą do poważnych dolegliwości. Alergeny te mogą być wchłaniane przez skórę, ale czy to jest rzeczywiście alergia, musi być wyjaśnione przez weterynarza. W przypadku problemów skórnych i intensywnego swędzenia, drapania lub wylizywania pewnych obszarów sierści, może to być również kwestia innych chorób. Dzięki próbkom skóry i włosów można na przykład wykluczyć chorobę grzybiczą. Najczęstszymi czynnikami powodującymi alergię u kotów są roztocza, pchły, pyłki oraz składniki pokarmowe. Typowe objawy alergii u kotów: Swędzenie Zapalenia skóry Łyse miejsca Przymus pielęgnacji Zaburzenia trawienia, takie jak biegunka i wymioty Zapalenie niektórych części ciała, takich jak uszy lub łapy Oddychanie z otwartymi ustami, wyraźne unoszenie i opuszczanie boków Astma alergiczna z ciężką dusznością i lękiem przed uduszeniem Co może wywołać alergię u kotów? Zasadniczo, alergie u kotów mogą rozwijać się dość nagle. Nawet jeśli przez lata nie wykazywały żadnych objawów, może się to zdarzyć od teraz. Ponadto, istnieją również zwierzęta, które są już uczulone na niektóre substancje jako kocięta. Niektóre alergie utrzymują się przez całe życie, inne znikają po pewnym czasie. Przebiegu i czasu trwania nie da się dokładnie przewidzieć. Do czynników uczulających, zalicza się: jad pchli, alergeny pokarmowe, alergeny wziewne, alergeny kontaktowe. Alergenami są niektóre składniki karmy dla kotów, takie jak zboża lub białka, a także substancje pochodzące ze środowiska i inne czynniki zewnętrzne. Należą do nich: Roztocza Pchły Kurz domowy Pleśń Pyłki roślinne z traw, chwastów i drzew Ukąszenia owadów Środki przeciwpasożytnicze, takie jak leki na pchły Maści, proszki lub szampony Żwirek dla kotów z zapachami Wiele kotów jest bardzo wrażliwych na zboża zawierające gluten w ich pożywieniu. Alergia pokarmowa u kota Alergia objawiająca się głównie uporczywym świądem skóry może być wywołana przez alergeny pokarmowe. W przypadku alergii pokarmowej trudno wytypować bezpośrednią przyczynę. Pierwszymi objawami mogą być wymioty lub biegunka występująca krótko po zjedzeniu posiłku. Czasami zdarza się opuchlizna wokół pyszczka, częste drapanie w okolicach głowy i uszu, czy miejscowe wyłysienia. Badania wskazują, że najbardziej uczulające są produkty pochodzenia zwierzęcego, zwłaszcza: wołowina, wątroba wieprzowa, suche kiełbasy, podroby, sery żółte mleko Proces leczenia w przypadku alergii pokarmowej jest długotrwały, a ustalenie alergenu jest trudne, wymaga czasu i odpowiednich działań z Twojej strony. Bywa także, że alergia występuje u dorosłego kota i dotyczy składnika pokarmowego, który wcześniej nie wywoływał żadnych reakcji ze strony układu odpornościowego zwierzęcia. U kotów często wraz z alergią pokarmową występuje uczulenie także np. na roztocza czy pyłki traw. Żywienie kota alergika Żywienie kota znacznie zmienia się w momencie, gdy nasz pupil ma alergię. Wówczas powinniśmy poddać kota 2-miesięcznej diecie eliminacyjnej, podczas której kot je tylko tę karmę, którą zaleci weterynarz. Polega ona na podawaniu pokarmów zawierających wyselekcjonowane białka, których zwierzę do tej pory nie jadło. Jeśli po tym czasie objawy ustąpią, mamy do czynienia z alergią pokarmową. W diecie eliminacyjnej najlepiej wykorzystać mięso, które nie występuje w codziennej diecie np. kaczka lub konina, mięso strusia, koza czy dziczyzna. Dodatkowo można podać gotowane ziemniaki ze skórką, czy olej rzepakowy, jako źródło tłuszczu. Dostępność karm i ich asortyment jest bardzo duży – można zaopatrzyć się w karmy zawierające w swym składzie zboża rzadko uczulające np. ryż, mogą być to też karmy bezzbożowe – źródłem węglowodanów w takim przypadku mogą być ziemniaki. Karmy dla alergików zawierają najmniej uczulające mięsa takie jak konina czy mięso kaczki. Warto stosować karmy zawierające jeden rodzaj białka, najlepiej by było hydrolizowane. Odpowiednia karma może rozwiązać problemy alergiczne Twojego kota: W celu ograniczenia objawów alergii należy przestrzegać diety i nie podawać kotu produktów, na które jest uczulony. Lekarz weterynarii może zalecić zastosowanie odpowiedniej karmy hipoalergicznej. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele specjalistycznych karm przeznaczonych dla kotów alergików. Taka karma zawiera wyselekcjonowane białka lub hydrolizaty białkowe. Pamiętaj, aby być konsekwentnym i nie podawać kotu jego ulubionych smakołyków, a z pewnością wyjdzie mu to na zdrowie. Po zakończonej sukcesem diecie eliminacyjnej następuje dieta prowokacyjna. W tym celu do specjalnej karmy dietetycznej dodaje się kolejno nowe składniki, aby dowiedzieć się, na które substancje kot jest uczulony. Twoim zadaniem jest obserwacja Twojego pupila – jeżeli pojawi się negatywna reakcja, najczęściej po 3 dniach, wtedy zrezygnuj tego produktu na stałe. Kolejne składniki powinny być wprowadzane minimum z odstępem tygodnia. Zanotuj, jakie produkty kot jadł, w jakiej ilości i czy pojawiły się jakieś objawy. Zwróć szczególną uwagę, kiedy pojawiają się objawy alergii. Swędzenie jest nie do zniesienia, kot drapie się uporczywie, tak długo, aż dojdzie do zapalenia skóry. Nagłe drapanie u kota: alergia na pchły Swędzenie jest jednym z objawów alergii na pchły, a właściwie alergicznego pchlego zapalenia skóry (APZS). Jest to jedna z najczęstszych alergii u kotów. Nie oznacza to, że Twój zwierzak musi mieć dużo pcheł. Niestety, wystarczy ugryzienie jednej pchły, aby wywołać uciążliwe swędzenie. Tylko konsekwentne zwalczanie pcheł na samym zwierzęciu, ale także w jego otoczeniu, może temu zapobiec. Oczyść wszystkie koce, kosze, poduszki, dywany, drapaki i nie zapomnij o innych zwierzęcych współlokatorach. Niezależnie od tego, na co kot może być uczulony, pierwszym i najważniejszym krokiem jest unikanie substancji wywołującej alergię u kota. Jeśli odpowiedzialne są za to pyłki, należy jak najrzadziej wypuszczać kota na zewnątrz w dni o dużej ilości pyłków, a w najlepszym przypadku nie wypuszczać go wcale. Zapobieganie i ograniczenie objawów alergii Objawy alergii u kotów mogą być również leczone za pomocą leków. Zwykle polega to na stosowaniu leków opartych na hormonie endogenicznym – kortyzonie. Celem tego leczenia jest stłumienie reakcji immunologicznych, a tym samym złagodzenie objawów. Leki te mogą jednak powodować skutki uboczne, takie jak zanik mięśni czy utrata włosów. Z tego powodu lekarze weterynarii często przepisują terapię kortyzonową tylko na czas określony. Na przykład, jeśli Twój kot ma alergię na pyłki, będzie otrzymywał lek tylko w okresie roku, kiedy ilość pyłków jest największa. Jeśli konieczne jest stałe podawanie leków, lekarz weterynarii określi najmniejszą skuteczną dawkę. Ponadto opracowano już leki łagodzące świąd, które nie zawierają kortyzonu. Potraktuj alergię u swojego kota poważnie. Z jednej strony objawy mogą zmniejszyć im radość życia. Z drugiej strony, z czasem mogą pojawić się objawy towarzyszące, takie jak wtórne infekcje skóry lub uszu, które są wywoływane przez bakterie lub grzyby. Wynika to z faktu, że skóra staje się bardziej wrażliwa na skutek drapania pewnych części ciała, a przez to bardziej podatna na dalsze dolegliwości. Podsumowanie Najczęstsze alergie u kotów to alergie na pchły lub alergie pokarmowe. Koty mogą również reagować niezwykle wrażliwie na wszelkiego rodzaju inne substancje znajdujące się w otoczeniu. Dokładnego wyjaśnienia może dokonać tylko lekarz weterynarii. Pomocne jest unikanie wszystkich znanych alergenów i ewentualnie wspomagająca terapia farmakologiczna.

Alergia pokarmowa to stan, który może powodować nieprzyjemne objawy, takie jak ból brzucha, wysypki skórne, wymioty i biegunka, a także anafilaksja – czyli ciężka reakcja alergiczna, która może zagrażać życiu. Aby złagodzić objawy alergii pokarmowej, ważne jest, aby unikać pokarmów, które mogą wywołać reakcję alergiczną.

Wydawać by się mogło, że choroby na podłożu alergicznym to typowo ludzka przypadłość. Niestety nie. Nasi czworonożni przyjaciele również cierpią z powodu alergii. Jak wygląda alergia u kota? Jakie są najczęstsze objawy? Jak leczyć uczulenia u kota? Zapraszamy do artykułu. Postaramy się odpowiedzieć na wszystkie nurtujące pytania. Zdjęcie ilustracyjne / Adobe Stock / Stefan, 5-letni kot rasy brytyjskiej trafił do kliniki weterynaryjnej w opłakanym stanie. Kocur jest ulubieńcem domu i tylko można mu pozazdrościć królewskiego życia. Niestety, pewnego dnia zaczął drapać się na karku. Nie byłoby w tym nic dziwnego, lecz Stefan nie poprzestał na jednym razie i w końcu wydrapał sobie na szyi potężną ranę. W krwistą, bezwłosą skórę na karku szybko wdała się infekcja, gdyż kot nie przestawał drapania. Kot był zdenerwowany i widać było, że coś mu dolega. Potrząsał głową i nie mógł sobie znaleźć miejsca. W końcu opiekunka zabrała go do weterynarza. Diagnoza padła dość szybko: alergia, prawdopodobnie pokarmowa. Opiekunka była zaskoczona, gdyż nie żałowała na markową karmę dla Stefana, a poza tym karmiła ulubieńca resztkami wędlin i surowym mięsem kurczaka. Nie przypuszczała, by zwierzęta również zapadały na alergie. Weterynarz uprzedził właścicielkę Stefana, że dokładne zdiagnozowanie alergii u kota i późniejsze wyleczenie to długotrwały proces i należy przygotować się na miesiące kuracji. Czym jest alergia? Alergia, inaczej mówiąc nadwrażliwość, jest nadmierną i nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na różne substancje, zwane alergenami. Alergenami może być wiele czynników zewnętrznych, np. pyłki traw, pleśń, wirusy, jad, rośliny, środki chemiczne (czystości i do ochrony roślin), składniki pokarmowe i wiele innych. U kotów najczęściej pojawia się uczulenie na pchły (a właściwie na jad, który przekazują kotom), roztocza, konserwanty i składniki pokarmowe. Trafiają się kocie osobniki, które podobnie jak ludzie cierpią na wiosenne pylenie traw lub drzew. Objawy alergiczne u kotów Uczulenie u kota może się manifestować na kilka sposobów. Kot może uporczywie się drapać, jak miało to miejsce w przypadku przytoczonego wyżej Stefana. Najczęściej kot drapie się lub wylizuje w okolicy karku, szyi, uszu i na bokach. Może dojść do częściowego wyłysienia i pojawienia strupów. Do innych objawów należą zaburzenia układu pokarmowego i oddechowego. Wszystkie objawy mogą występować osobno lub łączyć się ze sobą. Co gorsza, mogą również wskazywać na inne choroby, np. na nietolerancję pokarmową, która jest często mylona z alergią. Niestety, nie da się jednoznacznie określić rodzaju alergii po występujących objawach. Drapanie może, lecz nie musi oznaczać, że kot uczulony jest na pchły, bowiem równie dobrze może to być reakcja na alergen w pokarmie. Podobnie może się dziać w przypadku problemów kota z oddychaniem. Na pierwszy rzut oka wskazują one na alergie wziewne, lecz nie jest również wykluczone uczulenie na składnik pożywienia. Rozpoznanie rodzaju alergii Rozpoznanie, na który rodzaj uczulenia cierpi nasz kot, nie jest łatwym zadaniem. Jednak znając pewne cechy poszczególnych alergii, można postawić ostrożne założenia. Jeśli bowiem reakcje alergiczne są wzmożone w okresie wiosenno-letnim, to można przypuszczać, że kota uczulają pyłki traw, krzewów czy drzew. Jeśli objawy występują również późną jesienią, to nie można wykluczyć jadu pcheł. Pleśnie, chemia i alergeny pokarmowe atakują cały rok. Nietolerancja pokarmowa a alergia pokarmowa Bardzo często można znaleźć w sieci informacje, że alergia pokarmowa u kota to nietolerancja na składnik jedzenia. To dwie zupełnie różne przypadłości. Przyczyną błędów jest zbieżność objawów u kota. Rozpoznanie i leczenie obydwu schorzeń przebiega jednak odmiennie. Uczulenie jest nieprawidłową, gwałtowną reakcją układu immunologicznego organizmu zwierzęcia na alergen z pokarmu, natomiast nietolerancja pokarmowa jest związana z zaburzeniem procesu trawienia. Nietolerancja pokarmowa może się manifestować wymiotami, biegunką niedługo po posiłku. Kot po odstawieniu niewłaściwej karmy szybko wraca do zdrowia. W przypadku alergii pokarmowych czas reakcji może być odłożony nawet o kilka tygodni, a objawem może być przytoczone wcześniej uporczywe drapanie skóry karku. Co może być przyczyną alergii pokarmowej u kota? Nie mamy dobrej wiadomości dla właścicieli kota-alergika. Kota może uczulać praktycznie każdy składnik pożywienia: mięso (wołowina, wątroba wieprzowa, kurczak, indyk, ryby), białko krowie, soja, jajka, ser żółty i dodatki zbożowe. Bardzo często alergenem są dodatki spożywcze znajdujące się w karmie dla zwierząt, które mają za zadanie przedłużyć okres przydatności do spożycia, zapobiec kruszeniu czy zbrylaniu. Emulgatory, barwniki, aromaty, konserwanty, zagęszczacze i substancje poprawiające smak są prawdopodobnymi winowajcami alergii pokarmowej u kota. Wykluczenie alergenu z pożywienia kota jest czasochłonną czynnością i wymagającą od właściciela żelaznej dyscypliny. W pierwszej kolejności należy wykluczyć inne przyczyny świądu skóry, czyli pchły lub pasożyty. Kot powinien zostać odrobaczony i zabezpieczony przed insektami. Drugim krokiem jest wprowadzenie diety eliminacyjnej. Przez okres przynajmniej półtora miesiąca kot powinien być karmiony wyłącznie karmą na bazie białka, jakiego do tej pory nigdy nie jadł. Może to być mięso królika, dziczyzna, konina, kaczka lub ryby. Aby dieta eliminacyjna przyniosła pożądane efekty, kot nie może jeść niczego innego, niż zaleconą karmą. Na rynku jest szeroka oferta gotowych mieszanek dla kotów o skłonnościach alergicznych. Inne rodzaje alergii u kotów APZS – alergiczne pchle zapalenie skóry objawia się problemami skórnymi u kota. Charakterystyczną cechą jest silny świąd. Główną przyczyną jest ugryzienie przez pchły. APZS leczy się miejscowo maścią sterydową zaleconą przez weterynarza, a zastosowanie preparatów przeciw pchłom pozwala szybko i skutecznie pozbyć się problemu. Warto jednak pamiętać, by czynności preparatem powtarzać w zaleconym przez producenta czasie. Atopowe zapalenie skóry – manifestuje się problemami skórnymi u kota (świąd na pysku i łapach oraz możliwe zmiany skórne) lub/i kłopotami z oddychaniem. Najczęstszą przyczyną są alergeny zawarte w pyłkach traw, drzew, krzaków, roztoczy. W celu postawienia ostatecznej diagnozy należy przeprowadzić kotu testy skórne. W przypadku AZS praktycznie niemożliwe jest wyodrębnienie ze środowiska kota uczulającego składnika, więc może się okazać, że zwierzę do końca życia będzie przyjmować leki ułatwiające kontakt z alergenem. ————— Redakcja Przejdź do następnej strony Alergia na kota – skąd się bierze i jak z nią walczyć? Uczulenie na kota występuje w momencie, kiedy nasz układ immunologiczny reaguje nieprawidłowo na wydzielane przez zwierzaka alergeny. Tak jak w każdym przypadku alergii spektrum objawów jest bardzo szerokie – od świądu i zatkanego nosa aż po wstrząs anafilaktyczny, który w skrajnych przypadkach prowadzi nawet do śmierci. Oczywiście najczęściej objawy nie są tak straszne, jednak mimo wszystko potrafią skutecznie utrudnić życie. Alergia na mruczące zwierzaki bardzo często określana jest jako uczulenie na sierść kota. Tymczasem zazwyczaj problemem jest nie tyle samo futro zwierzaka, ile pewien określony rodzaj białka: Fel d 1, który znajduje się w naskórku kota oraz w jego gruczołach ślinowych. Jeżeli cierpisz na tego rodzaju problem, zapewne zauważyłeś, że nieprzyjemne objawy pojawiają się nie tylko przy bezpośrednim kontakcie z kotem, ale także podczas przebywania w jego otoczeniu. Białko Fel d 1 zostaje bowiem „rozrzucane” przez zwierzaka razem z komórkami skóry czy właśnie ze śliną. Na domiar złego koty uczulają bardzo często (dużo częściej niż psy), a roznoszone przez nie alergeny niezwykle łatwo się rozprzestrzeniają. Alergia na kota jest wrodzona. Alergia na kota – objawy Czasami zdarza się, że nie jesteśmy pewni, czy objawy, które nas dręczą, faktycznie świadczą o alergii na kota. Możesz rozważać taką opcję, jeżeli w obecności mruczącego futrzaka przydarzają ci się takie symptomy, jak na przykład: łzawienie oczu, zatkany nos, kaszel, swędzenie skóry, wysypki i reakcje alergiczne na skórze, duszności, opuchnięte powieki. Zobacz też: Kot egipski mau – kot ze skarabeuszem W bardzo rzadkich przypadkach mogą pojawić się także objawy ciężkie, których obecność może zagrażać twojemu życiu. Pod numer alarmowy natychmiast należy zadzwonić, kiedy ty lub ktoś z twojego otoczenia doświadczacie: obrzęku krtani, mocnej duszności i braku możliwości zaczerpnięcia oddechu, spadku ciśnienia tętniczego, utraty przytomności lub bardzo mocnych zawrotów głowy. Objawy alergii na kota mogą przytrafić się w trzech sytuacjach. Najbardziej oczywisty jest bezpośredni kontakt ze zwierzęciem. Można spodziewać się ich jednak w bezpośrednim otoczeniu kota – na przykład w mieszkaniu, w którym na co dzień przebywa. Co więcej, bardzo często objawy alergii wywoływane są przez osoby, które mieszkają z kotem i feralne białko przenoszą na ubraniach. Nie zawsze objawy pojawiają się od razu po kontakcie ze zwierzęciem. Czasami musimy zaczekać na nie od kilkunastu minut do nawet trzech godzin. Jeżeli jesteś alergikiem, unikaj sytuacji, w których kot mógłby cię ugryźć. Zwierzęta te bardzo rzadko atakują ludzi w ten sposób, jednak lepiej dmuchać na zimne i nigdy nie drażnić sierściucha, szczególnie tego, którego temperamentu nie znasz. Odradza się także zabawę z małymi kotami. Objawy alergii na kota są najbardziej niebezpieczne dla osób, które cierpią na choroby przewlekłe, takie jak astma czy atopowe zapalenie skóry (AZS). Leczenie alergii na kota Alergia na kota jest nie tylko nieprzyjemna, ale w niektórych sytuacjach może być także niebezpieczna dla naszego zdrowia i życia. Wiele osób zwyczajnie chciałoby móc przygarnąć kota i cieszyć się kontaktem z nim. Z drugiej stron alergia jest wymieniana jako najczęstszy pretekst do pozbywania się zwierzęcia z domu. Czy istnieje sposób na to, żeby pozbyć się uczulenia i móc na co dzień obcować ze zwierzakiem? Alergia na koty – leczenie farmakologiczne Alergicy mogą przyjmować specjalne leki na receptę, które minimalizują objawy i sprawiają, że stają się one mniej dokuczliwe. Warto jednak zaznaczyć, że farmakoterapia nie eliminuje samego problemu. Jest jedynie forma leczenia objawowego. O jakich środkach mowa? Są to przede wszystkim leki przeciwhistaminowe oraz takie, które pomagają zmniejszyć uporczywe objawy kataru. W przypadku silnych duszności dodatkowo stosowane są leki, które poprawiają wydolność oskrzeli. Pamiętaj jednak, że leki są podawane raz na jakiś czas i nie będziesz mógł przyjmować ich stale. Alergia na koty – odczulanie Leczenie alergii zawsze powinno być dobrze przemyślane i dobrane indywidualnie przez lekarza alergologa. Czasami stosowana jest tak zwana immunoterapia, popularnie zwana odczulaniem. Warto jednak zaznaczyć, że w przypadku uczulenia na koty jest to sposób nieco mniej skuteczny niż bywa to w sytuacji uczulenia na kurz. Jak najbardziej można jednak próbować, ponieważ skutki bywają naprawdę zadowalające. Jeżeli bierzesz pod uwagę odczulanie, musisz pamiętać, że jest to proces długotrwały. Niestety, jedna wizyta u alergologa nie umożliwi ci natychmiastowej wycieczki do schroniska po puchatego kotka. Proces immunoterapii trwa bowiem zazwyczaj od trzech do pięciu lat. Na czym polega taka terapia? Osoba uczulone regularnie otrzymuje zastrzyki z porcjami alergenu, które z każdą dawką są coraz wyższe. W ten sposób organizm uczy się tolerować uczulające nas białko. Alergia na koty – domowe sposoby Czy istnieją mniej inwazyjne sposoby na pozbycie się alergii dla kota? Istnieje kilka działań, które możesz powziąć na własną rękę w warunkach domowych. Warto jednak pamiętać, że ma to bardzo różne skutki i działa wyłącznie w przypadku, kiedy objawy na ogół są delikatne. Jeżeli alergia na kota objawia się wyłącznie delikatnym swędzeniem przy przytulaniu czy ewentualnie okazyjnym katarem, można próbować zatrzymać pupila, zachowując przy tym odpowiednie środki ostrożności. Przede wszystkim pamiętaj, aby dokładnie myć ręce po każdym bliskim kontakcie z kotem. Bardzo ważna jest także dbanie o futro pupila. Powinno ono być regularnie wyczesywane. Czasami poleca się także częste kąpiele, chociaż zasadniczo nie jest wskazane, ponieważ może wpędzić zwierzaka w mocny stres. Mieszkanie alergika, w którym mieszka także kot, powinno być regularnie wietrzone. Oczywiście tylko w momencie, kiedy zarówno okna, jak i balkon są bardzo dokładnie zabezpieczone i zwierzęciu nie grozi upadek. Konieczne jest także regularne odkurzanie wszystkich powierzchni, na których mogą gromadzić się alergeny. Mowa tu nie tylko o dywanach, ale także o meblach, takich jak kanapy, czy fotele. Najlepiej wybrać do tego specjalny odkurzacz z filtrem HEPA. Nie obędzie się także bez częstego wycierania kurzy. Czasami przebywanie z kotem w jednym domu sprawia, że objawy alergii z czasem zmniejszają się lub ustępują. Nie jest to jednak żadną regułą i zwykle dzieje się w przypadku lżejszych alergii. Podejście oparte na przekonaniu, że warto wziąć kota do domu i „jakoś to będzie” często kończą się nasileniem objawów. Niewinny zwierzak natomiast traci dom, co jest dla niego prawdziwą tragedią. Alergia na kota – czy istnieją hipoalergiczne rasy? Bardzo często osoby uczulone na koty, które jednak nie chcą rezygnować z towarzystwa zwierzaka, decydują się na kupno rasy bezwłosej. Niestety, jest to bardzo niebezpieczna pułapka, która wynika z niewiedzy. Jak już ustaliliśmy, powodem uczulenia nie jest sierść zwierzaka, a najczęściej jego naskórek i ślina. Nawet perfekcyjnie łysy kot nie będzie w tym wypadku rozwiązaniem problemu. Czy istnieją więc rasy hipoalergiczne? Niestety nie. Niektórzy hodowcy próbowali ukształtować koty, które byłyby bezpieczne nawet dla osób silnie uczulonych. Przykładem były słynne koty Ashera, wyhodowane przez jedną z amerykańskich firm i uznawane za najdroższe koty świata. Niestety, nie było żadnych badań, które potwierdzałyby, że zwierzęta faktycznie były hipoalergiczne. Ashery nie są już dzisiaj hodowane, jednak wiele osób uważa je za bardzo ciekawy i w gruncie rzeczy genialny przykład kampanii marketingowej. Warto jednak wiedzieć, że jest kilka ras kotów, w których ciele znajduje się nieco mniejsza ilość białka Fel d 1. Zmniejsza to ryzyko wystąpienia alergii. Co więcej, niektóre z nich są rasami naturalnymi i jak najbardziej owłosionymi. Spośród nich wymienić można takie koty jak: sfinks, cornish rex, devon rex, kot jawajski, kot bengalski, kot syberyjski. Silna alergia a miłość do kotów – czy jest jakieś wyjście? Czasami zdarza się, że bardzo silna alergia uniemożliwia jakikolwiek kontakt z kotami. Farmakoterapia nie może być stosowana ciągle, a immunoterapia w tym rodzaju alergii czasami po prostu nie działa. Czy w związku z tym dla mocno uczulonych miłośników kotów nie ma żadnej nadziei? Niestety, przy bardzo silnej alergii najlepszym, co można zrobić, jest po prostu unikanie kotów. Nawet najbardziej hipoalergiczne w teorii koty nie są całkowicie wolne od białka Fel d 1. Co za tym idzie mogą wywoływać alergię. Dla własnego bezpieczeństwa marzenie o opiece nad kotem można w takiej sytuacji niestety odłożyć na półkę. Z drugiej jednak strony pamiętaj, że jako miłośnik kotów możesz zrobić wiele dla ich dobra nawet bez fizycznego kontaktu. W naszym kraju kocia bezdomność nadal ma się świetnie. Funkcjonuje także wiele fundacji, które pomagają w kastrowaniu kotów wolnożyjących oraz w znajdowaniu nowych domów tym, które tego potrzebują. Warto raz na jakiś czas wesprzeć, którąś z fundacji drobnym przelewem. Alternatywą jest zakup karmy, kocyków czy leków. Skontaktuj się z organizacją, która działa blisko ciebie i dowiedz się, czego najbardziej potrzebuje. Dobrym rozwiązaniem jest także dokarmianie kotów wolnożyjących. Jest to istotne szczególnie zimą. Tak naprawdę każda pomoc jest na wagę złota. Alergia na kota zdarza się o wiele częściej niż uczulenie na psa. Istnieje kilka sposobów na walkę z tą przypadłością. Możemy zastosować specjalne leki lub odczulanie. W lżejszych przypadkach sprawdzi się mocniejsze dbanie o higienę w mieszkaniu. Jeżeli jednak twoja alergia jest bardzo silna, zamiast standardowej adopcji kota możesz rozważyć na przykład adopcję wirtualną. Pomożesz w ten sposób zwierzakowi, a jednocześnie nie narazisz się na przykre konsekwencje. Uczulenie na kocią sierść to mit Wiele osób bardzo chciałoby mieć w domu kota, ale jest to niemożliwe, ponieważ któryś z członków rodziny jest uczulony na sierść. Ale czy na pewno na sierść? Jak poradzić sobie z alergią oraz czy rzeczywiście stoi ona na przeszkodzie posiadania kotka? Co tak naprawdę uczula? Osoby, które są uczulone na koty, w rzeczywistości nie są uczulone na ich sierść, ale na kocią ślinę, która jest silnym alergenem zawierającym białko oraz na drobinki skóry osadzające się na sierści. Gruczoły łojowe produkują wydzielinę, która osadza się na skórze kota, a następnie roznosi po całym pomieszczeniu razem ze złuszczającym się naskórkiem. Ponadto kot podczas codziennej toalety pozostawia swoją ślinę na futerku, po jej wyschnięciu ślina spada z futerka i roznosi się po całym mieszkaniu. Drobinki glikoproteiny Fel d1 osadzają się w trudno dostępnych miejscach, zwłaszcza w miękkich meblach lub na dywanach i mogą tam pozostawać przez wiele miesięcy. Dlatego osoby uczulone na koty czują obecność zwierząt w pomieszczeniach, w których aktualnie one nie przebywają. Skoro już wiemy, że nie sierść jest alergenem, ale kocia ślina i skóra, zastanówmy się, jak poradzić sobie z alergią? Paradoksalnie jednym z lepszych sposobów na pozbycie się alergii na kota jest zamieszkanie z nim pod jednym dachem. Organizm podczas częstego i silnego kontaktu z alergenem sam się uodparnia i odczula. Dotyczy to oczywiście łagodnego przebiegu alergii charakteryzującego się objawami takimi jak: łzawienie oczu, katar, czy kichanie. W powyższych przypadkach wystarczy utrzymanie mieszkania w czystości. Częste sprzątanie, odkurzanie, eliminowanie kociej sierści poprawia kondycję alergika. Warto pamiętać o wietrzeniu pomieszczeń, nie wpuszczaniu ulubieńca do sypialni, a także o myciu rąk po zabawach z kotem. Ważne jest zakupienie filtru do powietrza i umieszczenie go w każdym pomieszczeniu. W przypadku wystąpienia silnej alergii objawiającej się wysypką, świądem, silnym kaszlem, czy trudnościami w oddychaniu mogącymi prowadzić do przewlekłego zapalenia zatok lub nawet astmy należy niezwłocznie ograniczyć kontakt z kotem. Warto pomyśleć w tym przypadku o umieszczeniu kota u zdrowego członka rodziny lub przyjaciela. Można też oddać ulubieńca rodzinie zastępczej. Jest wiele rozwiązań pozwalających uniknąć schroniska, pamiętajmy o tym. Preparaty antyalergiczne i odczulanie… Stosowanie leków przeciwhistaminowych neutralizuje objawy alergii. Można również stosować kortykosteroidy donosowe lub wziewne – ich działanie jest miejscowe i przeciwzapalne. Leki obkurczające naczynia powstrzymują wystąpienie kataru lub obrzęku śluzówki nosa. Wykonanie testów uczuleniowych pozwoli dokładnie zlokalizować przyczynę alergii i przeprowadzić odczulanie na konkretny składnik. Szczepienia powodują uodpornienie się układu immunologicznego, który zaczyna tolerować alergen. Jest to niestety proces długotrwały – tego typu odczulanie trwa od 3 do 5 lat. Wskazówka: Część leków przeciwalergicznych jest połączeniem preparatów przeciwhistaminowych oraz obkurczających. Te leki są najbardziej skuteczne, ale jednocześnie bardzo niebezpieczne dla osób z nadciśnieniem tętniczym lub chorobami serca. Dlatego odczulanie należy przeprowadzać pod czujnym okiem lekarza. Zapewne kochasz Swojego kota, bo jest dla Ciebie równie ważny jak inni członkowie rodziny. A może nawet ważniejszy (przynajmniej Twój kot tak zapewne uważa)… Przeczytaj artykuł Codziennie podziwiasz harmonijny ruch Twojego kota. Także codziennie odżywiasz swojego kota, starając się zapewnić mu odpowiednią dawkę witalności, by cieszył Twoje oczy… Przeczytaj artykuł Gęsta, sprężysta i błyszcząca sierść Twojego kota, cieszy oczy dając widoczne potwierdzenie tego że jest odpowiednio zadbany… Przeczytaj artykuł Alergia „na kota”. Jak wspomóc zasadnicze leczenie? Koty, zaraz obok psów, to najpopularniejsze zwierzęta domowe. Koty są mało kłopotliwe, nie wymagają przesadnego zaangażowania ze strony właściciela, ale niestety mają jedną istotną wadę: uczulają. Tak zwana „alergia na kota” to skrót myślowy, ponieważ wbrew powszechnej opinii alergenem nie jest kocia sierść, ale białka znajdujące się w ślinie zwierzaka. Na szczęście leczenie „alergii na kota” jest możliwe i przynosi bardzo dobre efekty. Zwłaszcza, gdy stosuje się dodatkowe środki zaradcze. Co wywołuję reakcję uczuleniową? Jak wspomnieliśmy we wstępie, kocim alergenem jest białko, a dokładnie dwie postaci proteiny: Fel d 1 (sekretoglobina) Fel d 2 (albumina surowicy kota) Zdecydowanie silniej uczula pierwsze z tych białek, które odpowiada za nawet 90% wszystkich „alergii na kota” wśród ludzkiej populacji. Fel d 1 jest wytwarzane w kocich gruczołach ślinowych. W momencie, gdy kot zaczyna wylizywać sierść (a robi to każdy mruczek, często poświęcając na to połowę doby) alergen unosi się wraz z popularnymi kłaczkami, trafiając do układu oddechowego ludzi przebywających w pobliżu zwierzaka. Kontakt z alergenem można mieć także po prostu głaszcząc kota. Białko Fel d 1 jest jednak produkowane również w gruczołach łojowych na skórze zwierzaka. Martwy naskórek zawierający alergen trafia do otoczenia i tym samym do płuc czy oczu człowieka, wywołując reakcję alergiczną. Ponadto Fel d 1 produkują gruczoły doodbytnicze oraz komórki podstawne nabłonka. W praktyce nie ma zatem możliwości, aby w 100% zabezpieczyć się przed alergenem. Ciekawostka Znacznie więcej białka Fel d 1 produkują kocury. Kotki są więc nieco „bezpieczniejsze” dla alergików. Białko Fel d 2 jest mniej agresywnym alergenem i według badań odpowiada za około 15% przypadków uczulenia. Najczęściej znajduje się w kocim moczu. Stąd osoby, które mają alergię, raczej nie powinny sprzątać kuwety pupila. Warto dodać, że reakcję alergiczną mogą wywołać także inne kocie białka: Fel d 3 (cystatyna), Fel d 4 (lipokalina), Fel d 5 (immunoglobulina A), Fel d 6w (immunoglobulina M) oraz Fel d 7 (von Ebner’s gland protein). Takie przypadki są jednak jednostkowe. Jak rozpoznać u siebie „alergię na kota”? Najprościej będzie zaobserwować swoją reakcję na towarzystwo mruczka. Jeśli osoba w pełni zdrowa po kilkunastu minutach spędzonych w jednym pomieszczeniu z kotem zaczyna kichać, łzawią jej oczy, ma duszności, pojawia się drapanie w gardle czy reakcje skórne (pokrzywka, zaczerwienienie), to niemal na pewno mamy do czynienia z alergią. Trzeba podkreślić, że bagatelizowanie takich objawów przez osoby mające stały kontakt z kotem, może się skończyć bardzo nieprzyjemnymi konsekwencjami. Nieleczona alergia często skutkuje nabawieniem się astmy oskrzelowej – szczególnie narażone na to są dzieci. Dlatego w momencie zaobserwowania u siebie wymienionych objawów, warto umówić się na wizytę u alergologa. Oczywiście mówimy tutaj o osobach posiadających kota lub pracujących w pomieszczeniu, w którym bytuje zwierzę. Leczenie „alergii na kota” Ten rodzaj alergii jest na szczęście doskonale rozpoznany i współczesna medycyna dysponuje już skutecznymi środkami zaradczymi. Podstawowym z nich jest procedura odczulania, podczas której pacjent jest poddawany ekspozycji na alergen (w tym przypadku kocie białka). Przed przystąpieniem do terapii przeprowadza się dokładne testy mające wykazać, który rodzaj białka uczula pacjenta. Niestety, odczulanie trwa bardzo długo – przeciętnie 3 do 5 lat. Początkowo pacjent musi przyjmować zastrzyki z alergenem nawet 2 razy w tygodniu, co jest kłopotliwe dla osób aktywnych zawodowo. Należy również pamiętać, że odczulanie nigdy do końca nie wyleczy z alergii – może natomiast znacząco zwiększyć komfort życia pacjenta. W przypadku bardzo silnej alergii lekarz może zalecić terapię farmakologiczną, w której ramach pacjent przyjmuje leki przeciwhistaminowe. Dodatkowo, aby zapobiec napadom alergicznym, może istnieć konieczność stosowania kortykosteroidów oraz leków obkurczających (najczęściej aplikowanych do nosa). Wspomaganie leczenia Niezależnie od prowadzonego odczulania alergik powinien pamiętać o stosowaniu się do podstawowych zasad bezpieczeństwa i higieny. Jeśli nie ma możliwości unikania alergenu, należy przede wszystkim zadbać o czystość w mieszkaniu. Częste sprzątanie, odkurzanie kociej sierści, regularne mycie kuwety – to absolutna podstawa (te czynności powinna wziąć na siebie osoba, która nie jest uczulona). Bardzo wskazane jest również stosowanie specjalistycznych środków barierowych, które neutralizują popularne alergeny w środowisku domowym. Przykładem takiego produktu jest Allergoff w sprayu. Ten środek zabezpiecza m. in. materac, poduszki, dywany, dziecięce zabawki czy tapicerowane meble przed rozwojem alergenów, w tym pochodzenia zwierzęcego. Produkt jest w 100% bezpieczny dla zwierząt, dlatego można nim spryskać kocie legowisko. Dodatkowo warto stosować inne produkty z linii Allergoff, które zostały stworzone z myślą o alergikach: Allergoff do płyn do tkanin czy krem Allergoff Atopy dla osób mających odczyny alergiczne na skórze. Stosowanie tych środków zaradczych oraz poddanie się odczulaniu daje niemal pewność, że „alergia na kota” będzie skutecznie kontrolowana i nie zajdzie potrzeba sięgnięcia po ostateczne rozwiązanie, czyli pozbycie się kota z domu. Alergia na sierść – jak sobie z nią radzić? Liczba zachorowań na ten rodzaj alergii stale rośnie i staje się coraz większym problemem. Za jej rozwój odpowiadają zwierzęta, z którymi mamy najczęstszy kontakt – psy i koty. Uczulenie na sierść kota czy psa to w rzeczywistości alergia na złuszczony naskórek obecny w sierści zwierzaków oraz białka zawarte w ich ślinie i moczu. Alergia na zwierzęta domowe ma charakter całoroczny. Jest najbardziej odczuwalna jesienią i zimą. Może być także przyczyną astmy. Alergią nazywamy nieprawidłową odpowiedź układu odpornościowego na substancje potencjalnie nieszkodliwe, z którymi nasz organizm rozpoczyna walkę. W konsekwencji uwalnia on do krwi różne substancje, które odpowiadają za rozwój reakcji alergicznej i wystąpienie nieprzyjemnych objawów. Alergeny zwierzęce otaczają nas dosłownie wszędzie. Ich obecność można stwierdzić nawet w mieszkaniach, w których nigdy nie było zwierząt (mogły zostać przeniesione np. na ubraniach). Pośród alergenów zwierzęcych możemy wyróżnić ślinę, mocz, wydzielinę gruczołów łojowych i potowych. naskórek. Przeczytaj również:Alergia – rodzaje alergenów, objawy, badania diagnostyczne W praktyce zdecydowana większość alergenów zwierzęcych to białka. Sierść w reakcji nadwrażliwości jedynie przenosi wydzielone substancje alergizujące. Do organizmu człowieka dostają się głównie przez układ oddechowy. Mogą wywołać dwa typy reakcji: gwałtowną – objawy pojawiające się nagle, silna reakcja, przewlekłą – reakcja słaba, zaburza ona stopniowo prawidłowe działanie układu oddechowego, odgrywa istotną rolę w rozwoju astmy. Objawy alergii na sierść Objawy alergii są dość zróżnicowane i zależą od gatunku, jaki nas uczula. Najczęściej występujące dolegliwości to: kichanie, częste i napadowe, nieżyt nosa, obecność wodnistej wydzieliny, kaszel, uczucie pieczenia i swędzenia w jamie ustnej, gardle i nosie, zapalenie spojówek – zaczerwienienie, łzawienie oczu, mogą pojawić się także objawy astmy, rzadziej wystąpić mogą także objawy skórne – świąd, pokrzywka. Skąd się bierze alergia na kota? Alergeny kota produkowane są przez jego gruczoły łojowe i ślinowe, znajdują się także w naskórku. Bardzo łatwo przenoszą się w mieszkaniu, w którym żyją koty. Ze względu na swoje małe rozmiary unoszą się w powietrzu i wnikają do dróg oddechowych, są lepkie, dlatego łatwo przenieść je np. na ubraniu. Potrafią się także utrzymywać bardzo długo w miejscach, gdzie od dawna nie przebywa już żaden kot. Substancją, która odpowiada za objawy uczulenia, jest białko Fel d I. Koty kilka razy dziennie czyszczą futro i regularnie rozprowadzają alergeny. Z licznych obserwacji wynika, że znacznie silniej uczulają niekastrowane samce. Wynika to z faktu, iż wydzielają o wiele więcej łoju niż samice, za co odpowiadają zaś hormony. W celu ograniczenia ilości alergenów dobrym sposobem jest kastracja kota. Słabiej uczulają koty rasy: syberyjskiej, comish rex, devon rex, bezwłose rasy sfinks. Alergia na psa – co nas uczula? W przypadku uczulenia na psy mamy do czynienia z antygenem Can f1, który występuje głównie w ślinie i naskórku, uczula nas także ich krew, łój, mocz i kał. Podobnie jak w przypadku kotów silniej alergizują nas samce. Jednymi z najsilniej uczulających ras są boksery z racji swojej skłonności do nadmiernego ślinienia, a tym samym roznoszenia większej ilości alergenów. W przeciwieństwie do alergenów kocich psie są cięższe, w związku z czym są mniej lotne i rzadziej inhalowane. Alergia na sierść innych zwierząt Najczęstszymi winowajcami naszych dolegliwości są oczywiście psy i koty, ale inne zwierzęta także mogą odpowiadać za rozwój alergii, np. myszy, chomiki, szczury, świnki morskie. Głównym źródłem alergenów są u nich mocz i ślina. Alergia na sierść – leczenie Aby stwierdzić, czy rzeczywiście nasze dolegliwości to objawy alergii na naszego zwierzaka, konieczna jest wizyta u alergologa. Przeprowadzi on szczegółowy wywiad i zleci testy skórne. Testy te polegają na nakłuciu naskórka i wprowadzeniu pod skórę alergenu i obserwacji objawów. Substancje pochodzenia zwierzęcego odpowiedzialne za alergie powodują zaczerwienienie i rumień w miejscu podania, jest to tzw. reakcja rumieniowo-bąblowa. Niekiedy zdarza się, że testy skórne dają niejednoznaczne wyniki, dlatego przeprowadza się testy z krwi. Najczęściej stosowany jest test RAST sprawdzający poziom przeciwciał IgE skierowanych przeciwko konkretnemu alergenowi. Jeśli alergia została zdiagnozowana, mamy do wyboru kilka rozwiązań, które pomogą wyeliminować objawy lub chociaż je złagodzić. Leczenie objawowe Leki antyhistaminowe – zmniejszają wydzielanie histaminy, która wydzielana jest w czasie reakcji alergicznej, łagodząc symptomy uczulenia. Mogą występować w postaci tabletek, syropów czy kropli. Częstym działaniem niepożądanym są senność i zmęczenie. Leki obkurczające naczynia krwionośne – stosowane miejscowo w formie kropli do nosa i oczu. Zwężają poszerzone w wyniku reakcji alergicznej naczynia, łagodząc swędzenie, zaczerwienienie spojówek czy zatkany nos. Kortykosteroidy – stosowane najczęściej donosowo. Działaniem niepożądanym może być szczypanie w nosie po aplikacji leku. Przeczytaj również: Alergia – jak ją leczyć?Leki przeciwhistaminowe w leczeniu alergii Leczenie odczulające (immunoterapia) Terapia ta polega na podawaniu osobie uczulonej coraz większych ilości alergenów, najczęściej w postaci szczepionki podskórnej, donosowej lub tabletek podjęzykowych. Ma to na celu doprowadzenie do stanu, w którym do wywołania reakcji alergicznej będzie potrzebne coraz większe stężenie alergenu, co skutkuje rzadszym występowaniem objawów oraz ich słabszym nasileniem. Skuteczność metody jest niższa w przypadku uczulenia na psy niż koty. Przeczytaj również: Odczulanie doustne i podjęzykowe – kto i kiedy może je zastosować?Odczulanie – skuteczny sposób na alergię Porady dla osób cierpiących na alergie na zwierzęta Regularnie kąp swojego pupila. Częste kąpiele znacząco zmniejszają ilość alergenów przenoszonych na ich sierści. Nie wpuszczaj zwierzęcia do sypialni. Pamiętaj, aby po bezpośrednim kontakcie z pupilem umyć ręce, zanim dotkniesz okolic oczu. Najlepiej usuń lub przynajmniej zmniejsz liczbę dywanów i mebli tapicerowanych. Stosuj łatwo zmywalne wykładziny i czyść je regularnie. Stosuj odkurzacze wodne lub wyposażone w filtry HEPA. Źródła: Rudzki E., „Alergeny”, Medycyna Praktyczna. 2008: 256–259, Warszawa. Sybilski A., Czy pozbywać się zwierząt po rozpoznaniu alergii? Zakład Profilaktyki Zagrożeń Środowiskowych i Alergologii, 2016, WUM. Leszczyńska I., Zawisza E., „Uczulenie na naskórki zwierząt” Borgis – Nowa Medycyna 2/2000. Krauze A., Lange J., Kulus M.: Alergia na zwierzęta. Alergoprofil. 2011; 7: 17–18. Odpowiedzi na pytania naszych czytelników Alergia na kota – objawy i leczenie. Czy może minąć Kłopoty z alergią? Sprawdź konsultacje Koty mają wyjątkowo silne alergeny i uczulają częściej niż psy i inne zwierzęta domowe. Sprawdź, jak objawia się alergia na kota, jak ją leczyć, a także czy alergik musi pozbyć się z domu mruczącego pupila. Alergia na kota Jednym z najsilniejszych alergenów jest Fel d 1, obecny w gruczołach ślinowych i skórze kota. Uczula on zdecydowanie silniej niż alergeny psa. Dodatkowo koty mają więcej alergenów od psów, prawdopodobnie dlatego uczulają częściej i co gorsza – uczulenie na kota może nasilać się z wiekiem. Co więcej, cząsteczki kocich alergenów są nawet 10 razy mniejsze od alergenów roztoczy, przez co z łatwością unoszą się w powietrzu i rozprzestrzeniają w otoczeniu alergika. Z badań ankietowych wynika, że objawy uczulenia po kontakcie z kotem odczuwa 13 proc. Polaków, ale testy skórne potwierdzają alergię na kota u niespełna 4 proc. badanych. Jakie alergeny ma kot? Kot ma w sobie 8 alergenów. Najsilniejszym jest Fel d 1 – sekretoglobina, czyli białko obecne w gruczołach ślinowych, łojowych, około odbytniczych, sierści i skórze kota. Z badań wynika, że 80-90 proc. alergików jest wrażliwych na ten alergen. Pozostałe kocie alergeny to: Fel d 2 – albumina surowicy kota. Ten rodzaj białka odpowiada za reakcje krzyżowe z mięsem wieprzowym. Nadwrażliwość na Fel d 2 występuje u ponad 20 proc. chorych; Fel d 3 – cystatyna. U około 10 proc. osób z alergią na kota stwierdza się przeciwciała skierowane przeciwko temu białku; Fel d 4 – lipokalina. Wydzielana jest przez śliniankę podżuchwową kota. Alergen również powodujący reakcje krzyżowe. Nadwrażliwość stwierdza się u około 60 proc. pacjentów; Fel d 5 – immunoglobulina A. Prawie 40 proc. alergików produkuje przeciwciała skierowane przeciwko Fel d 5 kota; Fel d 6 – immunoglobulina M. Reaguje krzyżowo z immunoglobuliną A; Fel d 7 – białko znajdujące się w gruczołach językowych tylnych; Fel d 8 – białko wykryte w śliniance żuchwowej kota. Objawy alergii na kota Alergia na kota może wywoływać różnego rodzaju objawy ogólnoustrojowe. Najczęściej wymieniane to: łzawienie oczu, zaczerwienienie i świąd oczu, kichanie, katar sienny, kaszel, duszność, świąd gardła, świszczący oddech, pokrzywka skórna, świąd skóry, rumień, wyprysk, bóle brzucha po zjedzeniu mięsa wieprzowego, wstrząs anafilaktyczny po ugryzieniu kota. Z badań wynika, że wielu pacjentów z alergią na kota choruje także na astmę, atopowe zapalenie skóry lub alergiczny nieżyt nosa. Alergia na kota – po jakim czasie pojawiają się objawy uczulenia? Objawy uczulenia na kota mogą pojawić się natychmiast po kontakcie ze zwierzęciem lub w ciągu kilku najbliższych godzin. W rzadkich przypadkach pierwsze objawy obserwuje się później. Alergolodzy podkreślają, że najczęściej symptomy reakcji alergicznej występują od 15 minut do 6 godzin po kontakcie z kocim alergenem. Diagnostyka alergii polega na wywiadzie z pacjentem oraz przeprowadzaniu badań dodatkowych – testów skórnych oraz laboratoryjnych. Alergia na kota a leki Alergię na kota leczy się głównie objawowo. Objawy łagodzą leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy oraz kromoglikan sodu. Zwykle głównym zaleceniem lekarzy jest unikanie kontaktu z alergenem, jednak zanim osoba uczulona podejmie decyzję o pozbyciu się pupila, powinna najpierw wypróbować inne metody zmniejszania dolegliwości alergicznych. Warto mieć na względzie fakt, że kastracja znacząco zmniejsza stężenie Fel d 1. Wpływ na obecność alergenów w mieszkaniu ma także mycie kota, aczkolwiek efekt utrzymuje się przez 2-3 doby. Ponadto alergeny kota łączą się drobinkami kurzu, dlatego alergikom zaleca się częste odkurzanie mieszkania. Można także wypróbować immunoterapię, czyli odczulanie. Jeśli objawy alergii na kota nadal będą dotkliwe, warto zastanowić się nad poszukaniem pupilowi nowego domu. Warto jednak wiedzieć, że całkowite oczyszczenie domu z alergenów będzie trwać jeszcze kilka miesięcy. Proces ten można przyspieszyć, pozbywając się z domu dywanów, firanek oraz zasłon, a także stosując specjalne antyalergiczne odkurzacze. Pozbycie się z domu pupila wcale nie zagwarantuje choremu, że objawy alergii nie powrócą. Alergeny kota mogą unosić się także w przestrzeni publicznej – w szkole, pracy, komunikacji miejskiej etc. Autor: Joanna Woźniak Czytaj też: Bibliografia: Buczyłko K., Alergeny kota: nie tylko Fel d 1, Alergia 3/2017. Ukleja-Sokołowska N., Bartuzi Z., Nowoczesna diagnostyka alergii na psa i kota, Alergia Astma Immunologia 2016, 21 (2): 81-87.

1. Dieta eliminacyjna (unikanie szkodliwego pokarmu): jedyny sposób skutecznego leczenia udokumentowanej nadwrażliwości pokarmowej. 2. Przeszkolenie pacjenta z nadwrażliwością alergiczną w zakresie unikania alergenów (czytanie etykiet, unikanie sytuacji stwarzających ryzyko ekspozycji, np. spożywania posiłków w bufetach), wczesnego Podobnie jak u ludzi, u psów także występują różnego rodzaju alergie. Poprzez samo określenie „alergia” należy rozumieć nieprawidłową reakcję układu immunologicznego danego organizmu na kontakt z czynnikiem zewnętrznym, czyli antygenem. Reakcja może wystąpić jako odpowiedź na składnik pokarmu, wtedy mówimy o alergii pokarmowej. Należy ją odróżnić od nietolerancji pokarmowej, podczas której także ma miejsce nieprawidłowa reakcja na pokarm, jednak nie ma ona podłoża immunologicznego. Alergię mogą także wywoływać czynniki środowiskowe, takie jak alergeny wziewne np. pyłki traw, roztocza kurzu domowego, bądź też różne obiekty np. metalowe, plastikowe, środki chemiczne. W takich przypadkach mówi się odpowiednio o alergiach wziewnych oraz kontaktowych. Przyczyny występowania u zwierząt alergii są bardzo złożone. Najważniejsze jednak, aby właściciel lub opiekun zwierzęcia był w stanie rozpoznać niepokojące objawy. Co zatem powinno zwrócić naszą uwagę? Alergia pokarmowa u psów i kotów Uważa się, że przyczyną są pewne składniki podawanego pokarmu. W odpowiedzi na ich obecność, organizm nieprawidłowo reaguje za pomocą układu immunologicznego. Zmiany mogą wystąpić zarówno w krótkim czasie po spożyciu alergizującego jedzenia, jak i po długotrwałym jego podawaniu. Niestety, objawy towarzyszące alergii pokarmowej u psów nie są specyficzne. Mogą dotyczyć skóry, samego układu pokarmowego, sporadycznie obejmuje objawy ze strony obu układów jednocześnie. W przypadku zauważenia, że pies uporczywie się drapie, skóra staje się zaczerwieniona, pojawiają się na niej wykwity, takie jak bąble, krosty, strupy należy niezwłocznie udać się do lekarza weterynarii. Tak samo w przypadku objawów pokarmowych – wystąpienie biegunki, wymiotów, utrata masy ciała, brak apetytu lub niechęć do zabawy, nerwowe reakcje przy dotykaniu brzucha, zawsze powinny zaniepokoić opiekuna i być powodem wizyty u lekarza weterynarii. Warto pamiętać lub przygotować sobie informacje o tym, co pies dostaje do jedzenia, zarówno jeśli chodzi o codzienne karmienie, jak i przysmaki, ponieważ informacje te będą potrzebne lekarzowi i z pewnością będzie o nie pytał. Na podkreślenie zasługuje fakt, że wyżej wymienione objawy mogą być spowodowane zupełnie innymi chorobami niż alergia. Dlatego nie warto zwlekać z kontrolą u lekarza, tylko jak najszybciej zareagować. Dzięki badaniu klinicznemu i badaniom dodatkowym, lekarz będzie w stanie postawić diagnozę i rozpocząć leczenie zwierzęcia. Po postawieniu diagnozy, karma dla psa alergika lub karma na alergię dla kota pozostaje już stale w menu. Alergia kontaktowa u psów i kotów Ten rodzaj występuje w odpowiedzi na bezpośredni kontakt z uczulającym czynnikiem. Mogą to być substancje chemiczne lub biologiczne. Często spotykane są nieprawidłowe reakcje na: szampony, środki do czyszczenia podłóg, środki piorące, gumę, plastik, metale. W tym przypadku objawy zazwyczaj ograniczają się do miejsca kontaktu z daną substancją. Przykładowo, jeśli psa uczula metalowa obroża, najprawdopodobniej objawy pojawią się na szyi, pies się drapie, a w danym miejscu powstają zaczerwienienia i wyłysienia. Mogą mieć postać różnych wykwitów skórnych. Również w tym przypadku nie należy zwlekać z wizytą u prowadzącego lekarza. Warto przemyśleć, czy w ostatnim czasie zastosowano w domu inne środki czyszczące, piorące lub miski z nowych materiałów. Być może okaże się to ważna informacja w procesie diagnozy. Alergia wziewna u psów i kotów U jej podłoża leży nieprawidłowa reakcja organizmu na alergeny środowiskowe, z którymi zwierzę ma kontakt poprzez drogi oddechowe. Przykładem takich alergenów są roztocza kurzu domowego lub pyłki roślin. Opiekuna powinny zaniepokoić objawy takie jak: kaszel, kichanie, wypływ z nosa. Niestety, takie symptomy występują też w wielu innych chorobach układu oddechowego. Także w tym przypadku niezbędna będzie konsultacja u lekarza weterynarii. Postępowanie lecznicze przy alergii W zależności od postawionej diagnozy, istnienia chorób towarzyszących i stanu konkretnego pacjenta, lekarz dobierze odpowiednie postępowanie, aby pomóc zwierzęciu. Nie należy odwlekać wizyty, ponieważ w niektórych typach alergii może wystąpić reakcja anafilaktyczna, która jest bezpośrednim zagrożeniem życia zwierzęcia. Ustalenie z lekarzem, co jest przyczyną nieprawidłowości i ewentualne wykrycie czynnika, który uczula psa, pomoże mu zachować zdrowie na dłużej. Teksty na blogu nie są poradą lekarską oraz nie zastępują wizyty u lekarza weterynarii. Marta Miszczak Jeżeli kot nie chce jeść, a ostatnie odrobaczenie miało miejsce jakiś czas temu, możliwą przyczyną mogą być robaki. W takim wypadku brakowi apetytu będą towarzyszyły wymioty i biegunka. Choroby narządów wewnętrznych: Dolegliwości takie jak niewydolność nerek czy problemy z wątrobą, powszechne zwłaszcza u starszych kotów Publikowaliśmy już wywiad z lekarzem weterynarii, w którym rozmawialiśmy o uczuleniach, na jakie mogą cierpieć koty. Dziś pod lupę bierzemy szczególny ich rodzaj – alergie pokarmowe. Tak! Choć kot to mięsożerny drapieżnik, zdarzają się (i to wcale nie tak rzadko, jakby się mogło wydawać) uczulenia na pokarmy, które wydają się być stworzone dla naszych milusińskich… Tak, alergia pokarmowa u kota może być sporym problemem. Co uczula? Na początek – co właściwie uczula w przypadku alergii pokarmowej? Mogą być to konserwanty lub jakiekolwiek inne substancje znajdujące się w gotowych karmach. Najczęściej uczulają jednak białka zawarte w pokarmie – białka zbóż, ale także białka zwierzęce: drobiu, wieprzowiny, wołowiny, królika czy tuńczyka. Alergia pokarmowa u kota a nietolerancja pokarmowa Te dwa pojęcia często bywają mylone, a bynajmniej nie są tożsame! Nietolerancja pokarmowa oznacza dolegliwości pokarmowe – biegunkę czy wymioty, więc teoretycznie może objawiać się w bardzo podobny sposób, jak alergia. Podstawowa różnica tkwi jednak w czasie, w jakim się ujawnia (czyli: od razu) i szybkości zdrowienia zwierzaka. Cierpiący na nietolerancję kociak na ogół wraca do siebie w mgnieniu oka, gdy tylko wyeliminujemy przyczynę – składnik w jedzeniu, którego nie toleruje. Natomiast w przypadku alergii sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana… Objawy występują dłużej, raz słabnąc, raz się pogłębiając. Zwłaszcza, że w przypadku alergii znacznie trudniej prawidłowo wytypować jej bezpośrednią przyczynę. Skąd mam wiedzieć, że mój kot jest uczulony? Pierwszymi objawami mogą być wymioty i/lub biegunka, które występują krótko po zjedzeniu posiłku. Nierzadko zdarza się też opuchlizna wokół pyszczka. Inne symptomy, które można zauważyć i które pozostają na dłużej, to: potrząsanie łebkiem oraz częste drapanie, szczególnie głowy i uszu. Ponieważ kota swędzi skóra, zwierzak może się również intensywnie wylizywać. Czasem prowadzi to nawet do powstawania ran, a w skrajnych przypadkach – wypadania sierści, zaś na skórze kota powstają łyse placki czy ranki. Czasem kot traci rezon i staje się osowiały, co łatwo zauważyć zwłaszcza, gdy mieszka z tobą maluch – kociaki to wulkany energii. Co robić, gdy podejrzewamy alergię pokarmową? Tak naprawdę pewność daje dopiero dieta eliminacyjna. Teoretycznie możliwe jest przeprowadzenie testów z krwi i oznaczenie potencjalnych alergenów, jednak wyniki przeważnie nie są jednoznaczne, a część weterynarzy twierdzi nawet, że mało miarodajne. Dieta eliminacyjna powinna trwać przez 2 miesiące i wymaga żelaznej konsekwencji: kot je tylko tę karmę (lub jedzenie domowe), którą zaleci weterynarz. Będzie ona na pewno inna niż jedzenie, którym do tej pory karmiliśmy kota. Jeśli po 8 tygodniach objawy ustąpią – wiemy już, że to alergia pokarmowa u kota. Wówczas wracamy do starej diety, a jeżeli kot przyjmował kilka rodzajów jedzenia, podajemy tylko jeden, obserwując reakcję organizmu oraz to, czy i kiedy objawy powrócą. Sprawdzamy w ten sposób po kolei każdy rodzaj pokarmu, aż upewnimy się, który z nich (a raczej białko lub inna substancja zawarta w jedzeniu) powoduje dolegliwości u naszego kota. Na koniec: nie poddawaj się! Czy możesz zrobić coś jeszcze? Alergia pokarmowa u kota może pojawić się z wiekiem. Stąd często zaskoczenie właścicieli – jak to się dzieje, że mój futrzak, który przez 7 czy 9 lat jadł te same pokarmy, nagle dostał uczulenia na białko zwierzęce? Niestety, jest to możliwe. Nawet jeśli twój kot nie cierpi na alergię, wystrzegaj się karm opatrzonych hasłem: „produkty pochodzenia zwierzęcego”. Po pierwsze, nie są one zdrowe, po drugie – nigdy nie wiemy, co kryje się za tym hasłem (a może kryć się naprawdę dużo – zwykle niestety odpady zwierzęce), po trzecie – to one często bywają przyczyną uczulenia. W przypadku stwierdzenia alergii, weterynarze zwykle proponują karmę hipoalergiczną – jednak i tu zdarzają się sytuacje, w których nie jest ona pomocna. Tak naprawdę każdy przypadek jest nieco inny, i na swój sposób skomplikowany. Dla przykładu, mój własny kot reaguje natychmiastowym drapaniem i problemami z układem pokarmowym za każdym razem, gdy zjada karmę, która ma w składzie białko zwierzęce o zawartości powyżej 34%. W każdym przypadku trzeba także nauczyć się wnikliwego wczytywania w składy karm, a samą dietę eliminacyjną najlepiej przeprowadzać pod kontrolą lekarza weterynarii. Pamiętaj, że możesz konsultować z nim wszystkie wątpliwości. Postępowanie z kotem cierpiącym na alergię pokarmową i dobieranie właściwych posiłków jest niestety czasochłonne i wymaga cierpliwości, ale z czasem przekonasz się, że to skomplikowane tylko na początku. Powodzenia! Autor: Marta Martyniak Alergie u dzieci stanowią poważny problem z trzech zasadniczych powodów. Po pierwsze, tempo wzrostu rozwoju alergii u dzieci jest niepokojąco szybkie. Po drugie, u dzieci groźne reakcje alergiczne występują znacznie częściej niż u dorosłych. Po trzecie, rozpoznanie utrudnia zmienna postać alergii u dzieci. Choroby alergicznie u zwierząt towarzyszących są powszechnie występującymi problemami dermatologicznymi. Do tej grupy problemów należą 3 najistotniejsze jednostki chorobowe tj. alergia pokarmowa, atopowe zapalenie skóry oraz alergiczne reakcje na ukąszenia owadów, głównie pcheł. Alergia pokarmowa pod względem częstości występowania jest drugą lub trzecią chorobą skóry wywołaną nadwrażliwością (około 23% przypadków nie sezonowych chorób alergicznych u psów i niecałe 6% u kotów). W przypadku naszego kraju częstotliwość występowania alergii pokarmowej oceniana jest na 19,6% przypadków dermatologicznych u psów i 31,1% chorób skóry u kotów. Rodzaje negatywnych reakcji na pokarm Można wyróżnić dwa rodzaje problemów związanych z negatywnymi reakcjami na pokarm: o podłożu immunologicznym i bez takich uwarunkowań. Alergia pokarmowa jest negatywną reakcją na pokarm o podłożu immunologicznym. Mechanizmy immunologiczne odpowiedzialne za jej rozwój to nadwrażliwość typu natychmiastowego (I) i nadwrażliwość opóźniona (typu IV) dużo rzadziej również nadwrażliwość typu III. Drugim rodzajem negatywnych reakcji na pokarm jest nietolerancja pokarmowa, która nie ma podłoża immunologicznego i związana jest z farmakologicznymi lub metabolicznymi negatywnymi reakcjami na pokarm np. nietolerancją laktozy. Do negatywnych reakcji na pokarm zaliczyć można ponadto zatrucia – przykładem tego typu problemów są zatrucia aflatosynami. Ponadto wyróżnić można reakcje typu idiosynkrazji na pokarm (w tym reakcje anafilaktyczne na pokarm), które pojawiają się już przy pierwszym kontakcie z danym składnikiem pokarmowym. Tego typu problemy przypominają alergie pokarmowe, ale nie mają mechanizmu immunologicznego. Podobnie w przypadku reakcji anafilaktycznej na pokarm, chociaż przypomina ona prawdziwą anafilaksję nie ma podłoża immunologicznego i związana jest spożyciem przez zwierzę pokarmu z dużą ilością histaminy (np. zepsute ryby). Do rozwoju alergii pokarmowej usposabiają: obecność pasożytów jelitowych jak również współwystępowanie innych chorób alergicznych. Za rozwój uczuleń odpowiadają glikoproteiny. U psów najczęstszymi przyczynami uczuleń są wołowina, mleko i jego przetwory, jagnięcina, jaja, soja, drób, zboże (głównie pszenica i kukurydza), sporadycznie ryby i królik Natomiast u kotów są to ryby, wołowina, jaja, drób, wieprzowina, mleko i jego przetwory, mięso królików i konina. Dosyć często u jednego osobnika występuje reakcja alergiczna na kilka składników pokarmowych. Objawy kliniczne alergii pokarmowej u psów U psów objawy kliniczne alergii pokarmowej wyglądają identycznie jak atopowe zapalenie skóry. Obecnie wyróżnia się atopowe zapalenie skóry wywołane uczuleniem na pokarm określane jako atopowe zapalenie skóry sensu largo w odróżnieniu od atopowego zapalenia skóry powodowanego przez alergeny środowiskowe – atopowe zapalenie skóry sensu stricto. Głównym objawem choroby jest silny nie sezonowy świąd, zwykle nie ustępujący po podaniu glikokortykosteroidów. Lokalizuje się on na głowie, małżowinach usznych, pachach, pachwinach, dalszych odcinkach kończyn. Częstym objawem jest zapalenie przewodu słuchowego – stwierdzane jest u co najmniej 20% pacjentów z tą chorobą. Wyjątkowo możliwe są objawy ze strony innych układów, najczęściej są to biegunki, wymioty, rzadziej problemy związane z układem oddechowym. Najczęściej zaczynają chorować psy młode w wieku poniżej 1 roku, a zdarzają się jej przypadki nawet u kilkumiesięcznych psów. Co ważne na alergię pokarmową zachorować mogą psy stare nawet 14 letnie. Powszechniej choroba występuje u takich ras jak: West Highland White Terriery, mopsy, boksery, Rodezian Ridgeback, owczarki niemieckie, Cocker i Springer Spaniele, owczarki colie, dalmatyńczyki, Lhasa Apsos, sznaucery miniaturowe, Retriewery, Shar-Peie, jamniki. z alergia pokarmową widoczne wyłysienia na twarzy obrzęk powiek rumień twarzy Rumieniowo woszczynowe zapalnie przewodu słuchowego w przebiegu alergii pokarmowej Pies ze świądem głowy i szyi w przebiegu alergii pokarmowej Ryc. 4 W przypadkach przewlekłych dochodzi do zmian nabytych skóry w postaci zliszajowacenia. Widoczne jest on u zwierzęcia w okolicy około-oczodołowej oraz na małżowinach usznych. Objawy kliniczne alergii pokarmowej u kotów U kotów alergia pokarmowa może przybierać postać świądu głowy i szyi, prosówkowego zapalenia skóry, zespołu eozynofilowego lub wyłysień ekstensywnych. Najczęściej choroba pojawia się pierwszy raz w wieku od 6 miesięcy do 2 lat, ale przypadki choroby zdarzają się od 6 miesiąca do 11 roku życia. Powszechniej stwierdzana jest u kotów syjamskich i birmańskich. Prosówkowe zapalnie skóry jest jedna z możliwych manifestacji klinicznych alergii pokarmowej Kolejnym objawem alergii pokarmowej mogą być u kotów wyłysienia ekstensywne (czyli rozległe) na zdjęciu kot z symetrycznymi wyłysieniami na bokach ciała powstałymi na skutek nadmiernego wylizywania Rozpoznanie alergii pokarmowej Nie istnieje możliwość klinicznego różnicowania alergii pokarmowej i atopowego zapalenia skóry. Jedyna pewną metodą diagnostyczną pozostaje dieta eliminacyjna. Dostępne są wprawdzie metody serologiczne polegające na oznaczaniu poziomów przeciwciał swoistych IgG i IgE ale ze względu na ograniczoną czułość nie znajdują zastosowania w diagnostyce choroby. Dostępnych jest szereg publikowanych prac dotyczących tego zagadnienia w których autorzy ostatecznie uznają, że użyteczność tych technik jest niewystarczająca do rozpoznania choroby co wynika z niskiej czułości. Dzięki tym metodom można jednak wybrać produkty do przeprowadzenia diety eliminacyjnej. U kotów badania dotyczące diagnostyki serologicznej alergii pokarmowej są bardziej skąpe niż u psów, ale uważa się, że oznaczanie poziomów przeciwciał swoistych nie jest miarodajne w rozpoznawaniu alergii pokarmowej. Jedyną pewną metodą na postawienie rozpoznania oraz ustalenia czynnika uczulającego pozostaje dieta eliminacyjna i wykonana następnie próba prowokacyjna. Dieta taka powinna być stosowana przez okres minimum 4-6 tygodni, a w niektórych przypadkach dłużej (10-13 tygodni). Zwykle poprawę stwierdza się około 6-8 tygodnia stosowania diety. Nową dietę powinno się wprowadzać stopniowo przez okres 3-5 dni w celu uniknięcia powikłań ze strony układu trawiennego. Dieta eliminacyjna może być przygotowywana samodzielnie w domu przez właściciela i w takim przypadku oparta jest na pokarmach, które do tej pory nie były podawane. Drugą metodą jest zastosowanie diety komercyjnej przeznaczonej dla zwierząt z alergią pokarmową najlepiej z hydrolizowanym białkiem. Po uzyskaniu poprawy stanu klinicznego, co potwierdza nam rozpoznanie, kolejno i pojedynczo podawane są te składniki pokarmowe, które zwierzę jadło wcześniej. Jeśli po podaniu konkretnego składnika dojdzie do nawrotu objawów oznacza to, że jest on czynnikiem odpowiedzialnym za rozwój choroby. Objawy kliniczne związane z alergią pokarmową pojawiają się u zwierząt uczulonych na dany składnik pokarmowy najczęściej w czasie od 2 do 48 godzin po jego ponownym wprowadzeniu do diety. Należy jednak obserwować zwierzę przez okres około 2 tygodni w związku z tym, że za część przypadków odpowiada nadwrażliwość typu opóźnionego i w takim przypadku objawy mogą wystąpić później. Autor: dr hab. Marcin Szczepanik kryll@ Zdjęcia: Z zasobów autora Zalecana literatura Belova S., Wilhelm S., Linek M., Beco L., Fontaine J., Bergvall K., Favrot C. Factors affecting allergen-specific IgE serum levels in cats. Can J. Vet. Res 2012; 76:45–51 Bethlehem S., Bexley J., Mueller R. S. Patch testing and allergen-specific serum IgE and IgG antibodies in the diagnosis of canine adverse food reactions. Vet. Immunol. Immunopathol. 2012, 145, 582– 589 1 Favrot C, Steffan J, Seewald W et al. A prospective study on the clinical features of chronic canine atopic dermatitis and its diagnosis. Vet Dermatol 2010; 21: 23–31. Favrot C, Steffan J, Seewald W, Establishment of diagnostic criteria for feline nonfleainduced hypersensitivity dermatitis Vet Dermatol 2011; 23: 45–e11. Favrot, Linek M., Fontaine J., Beco L., Rostaher A. Fischer N., Couturier N., Jacquenet S., . Bihain Western blot analysis of sera from dogs with suspected food allergy Veterinary Dermatology Volume 2017 28, 189-e42 Harvey, 1993. Food allergy and dietary intolerance in dogs: A report of 25 cases. Small Anim. Pract, 34:175–179. Hill P. B., Lau P. Rybnicek J. Development of an owner-assessed scale to measure the severity of pruritus in dogs Vet Dermatol 2007 18; 301–308 Jackson H. A. , Jackson M. W. , Coblentz L. Hammerberg B. Evaluation of the clinical and allergen specific serum immunoglobulin E responses to oral challenge with cornstarch, corn, soy and a soy hydrolysate diet in dogs with spontaneous food allergy. Dermatol. 2003, 14, 181–187. 8 Jackson H. A., Diagnostic Techniques in Dermatology: The Investigation and Diagnosis of Adverse Food Reactions in Dogs and Cats. Clinic. Techniques in Small Animal Pract., 2001, 16, 233-235 9 Kennis, 2006. Food allergies: update of pathogenesis, diagnoses, and management. Vet. Clin. North Am. Small Anim. Pract. 36, 175–184. 10 Leistra M., Willemse T., Double-blind evaluation of two commercial hypoallergenic diets in cats with adverse food reactions J. of Feline Med. Surg. 2002, 4, 185-188 11 Martin Á., Paz Sierra M., Gonzalez , Ángeles of allergens responsible for canine cutaneous adverse food reactions to lamb, beef and cow’s milk. Vet. Dermatol. 2004, 15, 349–356 12 Picco, F., Zini, E., Nett, C., Naegeli, C., Bigler, B., Rufenacht, S., Roosje, P., Gutzwiller, Wilhelm, S., Pfister, J., Meng, E., Favrot, C. A prospective study on canine atopic dermatitis and food-induced allergic dermatitis in Switzerland. Vet. Dermatol. 200819, 150–155. 17 Reedy red. Allergic Skin Diseases of Dogs and Cats, 2n edn London: WB Saunders, 1997, 173-188 18 Ricci R., Hammerberg B., Paps J., Contiero B., Jackson H.: A comparison of the clinical manifestations of feeding whole and hydrolysed chicken to dogs with hypersensitivity to the native protein. Vet. Dermatol. 2010, 21, 358–366. 19 Rosser Food allergy in dogs and cats: a review. Vet. Aller. Clinic. Immunol. 1998, 6, 21-35 20 Rosser, 1993. Diagnosis of food allergy in dogs. Journal of the American Veterinary Medical Association, 203:259–262. Roudebush, P., Guilford, and Shanley, 2000. Adverse reactionsto food. In: Hand, Thatcher, Remillard, and Roudebush, P., Eds. Small Animal Clinical Nutrition. Missouri: Mark Morris Institute. 431–453. Szczepanik M., Pomorska D., Ocena skuteczności diety Royal Canin Hypoallergenic w leczeniu alergii pokarmowej u psów i kotów. Mag. Wet. 2004, 13, 34-36 23 Walton, Skin Responses in the Dog and Cat to Ingested Allergens. Rec, 1967, 81:709–713. White Sequoia D., Food hypersensitivity in cats: 14 cases (1982-1987). J. of Am. Vet. Med. Assoc. 1989, 194, 692-695 24 White, and Sequoia, D. 1989. Food hypersensitivity in cats: 14 cases (1982–1987). . Am Vet Mel Assoc, 194:692–695. Zimmer , Bexley J., Halliwell R. Mueller R. S. Food allergen-specific serum IgG and IgE before and after elimination diets in allergic dogs Veterinary Immunology and Immunopathology 2011, 144, 442– 447. 26 Przejdź do następnej strony Alergia pokarmowa: leczenie. Dieta eliminacyjna, czyli dieta całkowicie usuwająca z menu alergen, to jedyna skuteczna terapia w alergii pokarmowej. W trakcie jej trwania nie można jeść niczego, co zawiera alergen. Choć dieta eliminacyjna pomaga zlikwidować uciążliwe objawy, to jednak gdy jest źle zbilansowana, jej efektem mogą być

Światowa Organizacja Alergii (WAO) alarmuje, że choroby alergiczne coraz bardziej zagrażają naszemu zdrowiu, stając się chorobą cywilizacyjną XXI wieku. Według najnowszych raportów u ponad 17 mln Europejczyków występuje alergia pokarmowa, blisko 70 mln cierpi z powodu astmy, a 170 mln w okresie wiosenno-letnim zauważa u siebie objawy uczulenia na badań programu ECAP (Epidemiologia Chorób Alergicznych w Polsce) w Polsce objawy różnego typu alergii zauważa u siebie około 40 proc. osób. Blisko połowa badanych wykazuje dodatni wynik alergicznych testów skórnych na najpopularniejsze alergeny (głównie roztocza, trawy, brzozę), a alergicy częściej zamieszkują miasta niż tereny wiejskie. Na co jesteśmy uczuleni? Najczęściej występującą w Polsce alergią jest uczulenie na kurz (na roztocze kurzu domowego). Objawy immunologiczne typowe dla tego uczulenia to katar, kaszel, drapanie w gardle, duszności astmatyczne, czasami zmiany skórne. Podobne symptomy męczą alergików uczulonych na pyłki drzew, krzewów i traw (pechowcy uczuleni na największą liczbę pylących roślin mają w ciągu roku zaledwie trzy miesiące wolne od dokuczliwych reakcji immunologicznych), zarodniki grzybów pleśniowych, a także zwierzęta futerkowe. >> Krople do oczu na alergię Bardzo silnie uczulają produkty spożywcze – krowie mleko, jaja, zboża, owoce cytrusowe, orzechy, kakao, dodawane do żywności konserwanty i inne ulepszacze, a także produkty zawierające histaminę ( sery pleśniowe i żółte, salami, ryby i owoce morza, piwo i wino). Najczęstsze objawy alergii pokarmowych to wzdęcia, biegunka, mrowienie języka, obrzęki i pokrzywka. Coraz częściej odnotowuje się też alergie kontaktowe, w których alergenem są metale (głównie nikiel, chrom, kobalt), środki piorące, perfumy, kosmetyki czy lateks – objawem jest najczęściej tzw. wyprysk kontaktowy, czyli opuchlizna, zaczerwienienie, swędzenie i łuszczenie się skóry. Bardzo niebezpieczne jest uczulenie na jad owadów błonkoskrzydłych. Typowe w tej alergii są duże reakcje miejscowe, a nawet uogólnione reakcje alergiczne (wstrząs anafilaktyczny). Niebezpieczne skutki może mieć również uczulenie na niektóre leki. Nadwrażliwość najczęściej dotyczy antybiotyków, takich jak penicyliny, cefalosporyny i sulfonamidy, oraz kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. >> Krople do nosa na katar sienny, spray do nosa, aerozol, tabletki Co to jest alergia? Pojęcie alergia (gr. allos – inny i ergos – reakcja, czyli inna reakcja) w 1906 r. wprowadził do nazewnictwa medycznego wiedeński naukowiec Clemens Peter von Pirquet. Alergia (nadwrażliwość, uczulenie) to patologiczna i jakościowo zmieniona odpowiedź tkanek na dany czynnik uczulający (tzw. alergen), polegająca na reakcji układu immunologicznego związanej z powstaniem swoistych przeciwciał. Reakcje alergiczne rozpoczynają się od wytwarzania przez białe krwinki przeciwciał IgE, które to po związaniu z antygenem doprowadzają do uwolnienia różnych substancji, tzw. mediatorów stanu zapalnego. Jednym z głównych mediatorów, które wyzwalają się w organizmie podczas kontaktu z alergenami jest histamina, odpowiedzialna za szereg objawów charakterystycznych dla nadwrażliwości. Podział alergenów Reakcje alergiczne prowokowane są przez alergeny. Alergenem może być w zasadzie każda substancja, która ma kontakt z naszym organizmem. Jak dotąd, do grupy alergenów zaklasyfikowano ponad kilkadziesiąt tysięcy związków, a najczęstszy podział obejmuje: alergeny roślinne (np. pyłek kwiatów, drzew, krzewów, chwastów, roślinne olejki eteryczne, grzyby pleśniowe) alergeny zwierzęce (np. białko zwierzęce, sierść zwierząt) alergeny chemiczne (np. metale, konserwanty, barwniki, detergenty) Rodzaje alergii Ze względu na rodzaj alergenu, który jest w stanie wywołać reakcję uczuleniową, alergie możemy podzielić na: pokarmowe wziewne kontaktowe iniekcyjne Objawy alergii występują zawsze po kontakcie z alergenem. Jednak objawy alergiczne występują w różnym czasie i mogą nie być od razu zauważone. Niekiedy pojawiają się w kilka minut lub godzin po kontakcie z alergenem, czasem po kilku tygodniach czy miesiącach stałego narażenia na kontakt ze substancją uczulającą. >> Preparaty łagodzące objawy alergii pokarmowej Co to jest alergia kontaktowa? Gdy pyłki, sierść lub kurz podrażniają oczy lub skórę, mówimy o alergii kontaktowej. Sygnałem, że organizm nie toleruje substancji, z którą ma bezpośredni kontakt przez skórę, jest zazwyczaj tzw. wyprysk kontaktowy. Zaczerwieniona, silnie swędząca i łuszcząca się skóra, na powierzchni której tworzą się grudki i pęcherzyki, to efekt kontaktu z silnie uczulającym metalem (najczęściej są to nikiel, chrom, kobalt), z tkaniną wypraną w dowolnym środku chemicznym, z perfumami, kosmetykami, lateksem lub czymkolwiek innym, przed czym organizm zdecydował się obronić. W razie wystąpienia wyprysku kontaktowego należy natychmiast przerwać kontakt z substancją, którą podejrzewa się o wywołanie zmian. Alergia na metale jest trudna do zdiagnozowanie i często mylona z atopowym zapaleniem skóry, ponieważ daje podobne objawy. Alergia kontaktowa może też towarzyszyć atopowemu zapaleniu skóry. Szacuje się, że 17 procent kobiet i 3 procent mężczyzn cierpi na alergię niklową, co oznacza, że co 7. osoba na świecie ma alergię na nikiel. >> Maści na alergie, kremy, balsamy, żele Alergie pokarmowe Najczęstsze objawy alergii pokarmowej to: mrowienie języka, biegunka, obrzęki, wzdęcia, pokrzywka. Objawy alergii pokarmowej pojawiają się zazwyczaj w kilka minut po spożyciu uczulającego alergenu. Zdarza się, że samo spożycie alergenu nie wywołuje reakcji immunologicznej, gdyż do pojawienia się jej konieczne jest zaistnienie drugiego czynnika – np. wysiłku fizycznego, spożycia alkoholu itp. Na alergie pokarmowe najbardziej narażeni są najmłodsi – u dzieci do 3. roku życia powszechna jest alergia na krowie mleko i jaja, starszaków często uczulają zboża, owoce cytrusowe, orzeszki czy kakao. Zmorą dorosłych są alergie na konserwanty i dodatki do żywności, a także produkty zawierające histaminę – sery żółte i pleśniowe, wino, piwo, salami, ryby i owoce morza. Mocno potrafi ą uczulić truskawki i cytrusy, bardzo silne reakcje alergiczne, łącznie ze wstrząsem anafilaktycznym, mogą wystąpić u alergików, którzy niechcący spożyli orzechy. W przypadku alergii pokarmowych nieodzowną częścią leczenia jest prawidłowe wytypowanie uczulających składników pożywienia oraz całkowita rezygnacja z ich spożywania. Dr Adrian Morris, brytyjski uczony twierdzi, że wśród wielu stosowanych teraz dodatków do żywności, źródłem największych problemów jest: benzoesan sodu, kwas sorbowy, dwutlenek siarki, glutaminian sodu, azotyny i ich pochodne. Związki te mogą powodować alergie, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie błony śluzowej nosa, astmę, a nawet reakcje anafilaktyczne. Do niebezpiecznych konserwantów zaliczają się również siarczyny. Dwutlenek siarki zawarty w różnorodnych konserwowanych artykułach spożywczych i napojach, również w winie, może wywoływać astmę. Alergia na pyłki Uczulenie na pyłki kwitnących roślin to typowa alergia wziewna atakująca drogi oddechowe oraz oczy. Objawy uczulenia na pyłki to łzawienie i swędzenie oczu, kaszel, zatkany nos, podwyższona temperatura ciała. Pierwsze zaczynają pylić drzewa – leszczyna budzi się już w styczniu, olcha dołącza do niej w lutym i marcu, topola pyli w marcu i kwietniu, buk, dąb i brzoza w kwietniu i maju. Pylenie traw zaczyna się w maju i trwa długo, bo aż do połowy lipca. Wszystkie występujące w Polsce gatunki traw mają podobną budowę pyłków, więc uczulenie na jeden gatunek oznacza uczulenie na nie wszystkie. Natomiast latem pylą chwasty, głównie babka, bylica, pokrzywa, komosa biała. Sezon na pylenie kończy się dopiero we wrześniu, dając alergikom ledwo trzy miesiące odpoczynku do styczniowej pobudki leszczyny. Alergia wziewna – objawy: uciążliwy nieżyt nosa, zapalenie spojówek, zapalenie błony śluzowej nosa i zatok obocznych (najczęściej mylonych z wirusową chorobą przeziębieniową), ostry, duszący kaszel, świąd i pokrzywka. Alergia jest bardzo istotnym czynnikiem usposabiającym do rozwoju astmy. Szacuje się, że około 80 proc. przypadków tej choroby u dzieci i połowa u dorosłych ma przyczyny alergiczne. Alergia na zarodniki grzybów pleśniowych Letni kaszel, a także towarzyszące mu duszności to mogą być objawy uczulenia na znajdujące się w powietrzu zarodniki pleśni. Latem ich stężenie jest znacznie większe niż pyłków roślin, rozwijają się też w źle wentylowanych, wilgotnych pomieszczeniach (np. naszych łazienkach), ziemi roślin doniczkowych, w klimatyzacji czy nawet kurzu. Uchronić się przed nimi jest równie trudno, jak przed pyłkami drzew czy traw. Uczulenie na roztocze kurzu domowego Popularnie mówi się o „uczuleniu na kurz”, w rzeczywistości chodzi o uczulenie na białka zawarte w odchodach roztoczy – mikroskopijnych pajęczaków zamieszkujących domowy kurz i żywiących się złuszczonym ludzkim naskórkiem. Objawy uczulenia na roztocze kurzu domowego to: katar alergiczny, kaszel, drapanie w gardle, duszności astmatyczne, czasami zmiany skórne. Uczulenie na psy i koty Uczulają alergeny znajdujące się w ślinie, moczu, odchodach i wydzielinie gruczołów łojowych tych zwierząt. Czasami uczulają również inne zwierzęta futerkowe, np. gryzonie. Alergeny przenoszone są na sierści, a ich natężenie zmienia się w zależności od rasy zwierzaka, choć może być różne także w obrębie jednej rasy. Za najsilniej uczulające uważa się koty – ich alergeny mogą być przenoszone nawet na butach czy ubraniach osób, które miały styczność ze zwierzęciem. Najczęstsze objawy alergii na psy i koty to: katar alergiczny, pokrzywka, zapalenie spojówek, kaszel, astma. Alergia na jad owadów Najczęstsze są alergie na jad owadów błonkoskrzydłych (osy, pszczoły), a ich objawy to duże reakcje miejscowe lub uogólnione reakcje alergiczne (anafilaksja). Po ugryzieniu owada, na którego jad występuje uczulenie, najczęściej pojawia się ból i swędzący bąbel. Osoby cierpiące na alergię na jad owadów mogą mieć dodatkowe objawy: silna opuchlizna w miejscu ukłucia; duży obrzęk; duża opuchlizna; wysypka alergiczna na całym ciele; stany zapalne skóry; zawroty głowy; nudności; gorączka; wstrząs anafilaktyczny. Osoby silnie uczulone na jad powinny zachować szczególną ostrożność w okresach aktywności owadów i zawsze mieć przy sobie zestaw pierwszej pomocy (adrenalina w odpowiedniej dawce). Do osoby uczulonej i użądlonej przez owady (oraz każdej innej użądlonej w okolicę przełyku, np. po napiciu się soku z pływającą pszczołą) należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Nadwrażliwa skóra Atopowe zapalenie skóry ma najczęściej podłoże alergiczne. Skóra stykając się z substancją, która ją uczula, traci ochronną warstwę lipidów i jest bezbronna wobec wszelkich, również szkodliwych czynników zewnętrznych. Istnieje wiele przyczyn atopowego zapalenia skóry. AZS objawia się: zaczerwienieniem, swędzeniem, łuszczeniem się skóry najczęściej na twarzy, w zgięciu kolan i łokci. Czasami zmiany mogą objąć niemal całe ciało. Później, gdy choroba się rozwinie, pojawiają się opuchlizny, wysięki, a także pęcherze wypełnione cieczą. Przy zapaleniu skóry wzrasta bardzo skłonność organizmu do infekcji. Alergie krzyżowe Alergia krzyżowa wywoływana jest przez dwa lub więcej alergeny, różniące się od siebie nawet pod względem sposobu wnikania do organizmu (często łączy się alergia pokarmowa z wziewną). Przeciwciała produkowane przez organizm do walki z jednym alergenem zaczynają reagować podobnie na inną substancję o podobnej strukturze komponentów alergenowych. Odczyny krzyżowe mogą występować np. pomiędzy: pyłkami traw a pomarańczami, pyłkami brzozy a jabłkami, wołowiną a mlekiem, lateksem a pomidorami. Aby zdiagnozować alergię krzyżową, konieczne jest przeprowadzenie rozbudowanych testów skórnych oraz badań krwi. Diagnostyka alergii Testy skórne i z krwi wykonane w poradni alergologicznej nie zawsze dają pełny obraz choroby. W najtrudniejszych przypadkach potrzeba miesięcy, a nawet lat, zanim udaje się wykryć wszystkie uczulające pacjenta alergeny oraz ich krzyżówki i wdrożyć skuteczne leczenie. Leki na alergię Przyjmowanie leków może złagodzić dolegliwości związane z alergią, a także zapobiec niebezpiecznym następstwom i powikłaniom, czyli np. przewlekłemu nieżytowi nosa lub astmie. Najczęściej stosowane preparaty przeciwko różnym typom alergii to leki antyhistaminowe, których działanie polega zazwyczaj na blokowaniu receptora H1. O doborze odpowiednich dla danego pacjenta leków zawsze decyduje lekarz alergolog.

Alergiczne choroby skóry i dróg oddechowych u konia są dla wła-ścicieli koni oraz lekarzy weterynarii nierzadko bardzo frustrujące. Alergiczne zmiany skórne są do siebie bardzo podobne, mimo różnych przyczyn, np. atopowe zapalenie skóry (alergia na pyłki, roztocza, pleśnie), alergia pokarmowa (alergiczna reakcja na składnik

Nieswoiste zapalenie jelit (ang. inflammatory bowel disease, IBD) – to grupa przewlekłych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, głównie jelita grubego lub cienkiego. IBD charakteryzuje się nawracającymi, przewlekłymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak zaburzenia wchłaniania w jelitach czy nieprawidłowa ich motoryka. Przypadłość ta może pojawić się zarówno u psów jak i u kotów. Niestety IBD jest coraz powszechniej występującym problemem zdrowotnym. Jak możemy podzielić nieswoiste zapalenie jelit? Jak je zdiagnozować i prawidłowo leczyć? Na te wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć w poniższym artykule. 1. Jaka jest przyczyna IBD? 2. Podział IBD 3. Jakie są objawy IBD? Zapalenie eozynofilowe Zapalenie limfocytarno-plazmocytarne 4. Jak zdiagnozować nieswoiste zapalenie jelit? 5. Zapalenie jelit u kota – leczenie 6. Jak pomóc kotu w domu? Kontrola wagi Podawanie leków Odpowiednia dieta 7. Zapalenie jelit u kota – o tym musisz wiedzieć Jaka jest przyczyna IBD? Dotychczas etiologia nieswoistego zapalenia jelit nie została dokładnie poznana. Uważa się, że rozwój choroby zapalnej jelit u kotów, podobnie jak ma to miejsce u ludzi i psów, jest wynikiem interakcji pomiędzy czynnikami środowiskowymi oraz układem immunologicznym związanym z błoną śluzową układu pokarmowego u wrażliwych osobników. Jest wielce prawdopodobne, że istotną rolę odgrywają również czynniki genetyczne. U chorych kotów opisywano występowanie różnego rodzaju zaburzeń w składzie i liczbie mikroflory jelitowej. Podział IBD Podział nieswoistego zapalenia jelit zależy od typu komórek zapalnych, które dominują w blaszce właściwej błony śluzowej jelit. Możemy wyróżnić tutaj limfocytarno-plazmocytarne zapalenie jelit cienkich (LPE), limfocytarno-plazmocytarne zapalenie jelit cienkich i okrężnicy, limfocytarno-plazmocytarne zapalenie okrężnicy (LPC) oraz eozynofilowe zapalenie żołądka, jelit cienkich i okrężnicy (EGE). Jakie są objawy IBD? Zapalenie eozynofilowe Objawami eozynofilowego zapalenia jelit u kota mogą być okresowe wymioty, biegunka, brak apetytu, chudnięcie. U około 50 % kotów z eozynofilowym zapaleniem żołądka i jelit pojawiają się krwiste lub smoliste stolce. W badaniu klinicznym można wyczuć zgrubiałe pętle jelit. Przyczyną tego rodzaju zapalenia mogą być pasożyty, tło immunologiczne – alergia pokarmowa, nieprawidłowe reakcje na leki. Zapalenie limfocytarno-plazmocytarne Reakcja immunologiczna na bodźce środowiskowe stanowi najprawdopodobniej czynnik rozpoczynający stan zapalny w obrębie żołądka i jelit. Elementem inicjującym mogą być bakterie jelitowe. Objawami limfocytarno-plazmocytarnego zapalenia żołądka i jelit mogą być: okresowe, przewlekłe wymioty, drugim najczęstszym objawem jest przewlekła biegunka z jelit cienkich, następnie brak łaknienia (czasami występujący naprzemiennie z objawami wzmożonego apetytu), utrata masy ciała, okazjonalnie krwiste wymioty, krwiste i smoliste stolce. Przyczyną tego rodzaju zapalenia mogą być czynniki zakaźne takie jak Giardia, Salmonella, Campylobacter i mikroorganizmy tworzące prawidłową florę bakteryjną; czynniki dietetyczne (białka mięsa, dodatków żywieniowych, sztucznych barwników, środków konserwujących, białek mleka oraz glutenu). Jak zdiagnozować nieswoiste zapalenie jelit? Rozpoznanie IBD niestety nie jest zbyt proste. W wywiadzie możemy dowiedzieć się od opiekuna, że od dłuższego czasu pojawiają się u pupila biegunki i wymioty. Charakterystyczne dla nieswoistego zapalenia jelit jest okresowe pojawianie się objawów, a następnie ich uspokojenie. Choroba pojawia się najczęściej u kotów powyżej 7 roku życia, ale nie oznacza to, że może nie pojawić się u młodszych kotów. W związku z tym, że objawy takie jak wymioty czy biegunka są mało swoiste, należałoby wykonać podstawowe badania krwi, test na zapalenie trzustki, sprawdzenie poziomu hormonów tarczycowych, witaminy B12 i kwasu foliowego. Dobrym pomysłem jest także badanie kału na obecność pasożytów. Jeśli chcemy wykluczyć obecność ciała obcego w żołądku czy jelitach (przy obcym ciele objawy są bardzo podobne), należy wykonać zdjęcia RTG z kontrastem. Pomocne jest także dokładne USG jamy brzusznej. Dieta eliminacyjna pozwala wykluczyć alergię pokarmową lub nieprawidłową reakcję na pokarm. W diagnostyce wykorzystuje się również badanie endoskopowe, które umożliwia potwierdzenie lub wykluczenie obecności enteropatii, poprzez stwierdzenie obecności lub braku takich zmian makroskopowych, jak: przekrwienie, kruchość, obecność nadżerek, znaczne pofałdowanie powierzchni błony śluzowej przewodu pokarmowego. Wszystkie te badania mogą nam jedynie zasugerować, że mamy do czynienia z IBD. Jedyną pewną metodą na potwierdzenie diagnozy jest biopsja jelit i badanie histopatologiczne. Zapalenie jelit u kota – leczenie Jeśli kot jest odwodniony i nie może pobierać nic doustnie ze względu na wymioty, wówczas podaje się każdy rodzaj zbilansowanego płynu wieloelektrolitowego, w pozostałych przypadkach dobiera się płyn w zależności od chorób współistniejących. Zmiany dietetyczne stanowią kluczowy element leczenia. U pacjentów z rozległymi zmianami w jelitach może zachodzić konieczność wprowadzenia całkowitego odżywiania pozajelitowego do czasu uzyskania remisji. Diety jednoskładnikowe – zawierające składnik niewywołujący alergii można stosować u pacjentów, którzy nie wymiotują, ale mają umiarkowanego lub znacznego stopnia zapalenie żołądka i jelit. Jest to przydatne przy podejrzeniu alergii pokarmowej. Łatwostrawne diety z małą ilością źródeł substancji odżywczych są niezwykle istotne przy uzyskiwaniu remisji. Mogą być później stosowane jako diety bytowe po ustabilizowaniu pacjenta. Musisz wiedzieć, że jeśli Twój pupil cierpi na nieswoiste zapalenie jelit, u kota leczenie może obejmować przyjmowanie przez niego antybiotyków oraz leków hamujących stan zapalny jelit – z grupy sterydów. Po ustabilizowaniu pacjenta dawkę zmniejsza się do najniższej dawki działającej. Jak pomóc kotu w domu? Kontrola wagi Powinniśmy regularnie ważyć swojego kota, sprawdzać, czy nie chudnie. Jest to także ważne przy doborze odpowiedniej dawki leków. Obserwować czy ma apetyt, czy wymiotuje, czy ma biegunkę. Niestety nawet ustabilizowane zwierzęta mogą mieć swoje gorsze i lepsze dni i nie ma to związku z nieodpowiednim leczeniem czy niekompetencją lekarza. Podawanie leków Musimy pamiętać o regularnym podawaniu leków i stosowaniu się do zaleceń lekarza weterynarii. Często zdarza się, że przy nieswoistym zapaleniu jelit kot musi być cały czas na lekach, poprawiających jego komfort życia. Nigdy na własną rękę nie zmieniajmy dawki leków czy nie odstawiajmy ich nagle bez porozumienia z lekarzem weterynarii. Szczególnie jeśli chodzi o leki sterydowe – nigdy nie powinno odstawiać się ich nagle, zawsze trzeba najpierw powoli zmniejszać dawkę. Odpowiednia dieta Odpowiednia dieta w nieswoistym zapaleniu jelit jest kluczowa. Czasami trzeba sporo się nagimnastykować, żeby udało się dobrać odpowiednią karmę. Jednak jest to bardzo ważne, ponieważ koty z IBD mają dużo większy problem z wchłanianiem składników pokarmowych w porównaniu ze zdrowymi zwierzętami. Zapalenie jelit u kota – o tym musisz wiedzieć Należy pamiętać, że nieswoiste zapalenie jelit u kota jest grupą chorób o słabo poznanej etiopatogenezie. W celu postawienia prawidłowej diagnozy konieczne jest wykluczenie innych chorób przebiegających z podobnymi objawami, co wiąże się z koniecznością wykonania badań krwi i kału oraz diagnostyki obrazowej. Ostateczne rozpoznanie może być postawione wyłącznie na podstawie badania histopatologicznego. Pomimo że wiedza na temat IBD u kotów jest wciąż jeszcze bardzo ograniczona, udało się opracować protokoły terapeutyczne pozwalające na skuteczne kontrolowanie choroby u ogromnej większości chorych kotów. Ponieważ terapia choroby wymaga długotrwałego, a w wielu przypadkach nawet dożywotniego, regularnego podawania leków oraz ścisłego przestrzegania zaleceń dietetycznych, dobra współpraca z lekarzem weterynarii stanowi kluczowy element dla uzyskania zadowalających efektów terapeutycznych. Pomimo że terapia zwykle nie prowadzi do całkowitego wyleczenia, rokowanie co do możliwości zapewnienia choremu kotu dobrego komfortu życia jest zazwyczaj pomyślne.

Czas pomiędzy wystąpieniem objawów a spożyciem alergenu bywa różny – pierwsze objawy alergii mogą wystąpić po kilku sekundach od spożycia alergenu (alergia wczesna) do nawet czterech dni (alergia późna). Z tego powodu wykrycie alergenu w przebiegu alergii pokarmowej nie jest zadaniem łatwym. Alergia pokarmowa a nietolerancja

Alergia u kota jest znacznie mniej znana niż alergia u psa, co nie znaczy wcale, że u kotów ten problem nie występuje. Musimy pamiętać, że jest to choroba nieuleczalna, możemy jedynie łagodzić jej objawy poprzez dobór odpowiednich leków czy odpowiedniej diety. Czym jest alergia, jakie są jej rodzaje, jak się objawia i jak można łagodzić jej objawy? Na te wszystkie pytania postaram się odpowiedzieć w tym artykule. 1. Co to jest alergia? 2. U kogo występuje alergia? 3. Uczulenie u kota – rodzaje 4. Alergia u kota? Objawy, które rozpoznasz! 5. Diagnostyka alergii 6. Uczulenie u kota – leczenie Co to jest alergia? Alergia polega na nadmiernej, nieprawidłowej reakcji układu odpornościowego na występujące w środowisku substancje, zwane alergenami. Reakcja ta polega na wytwarzaniu specyficznych substancji (przeciwciał klasy IgE) oraz pobudzaniu limfocytów T. W wyniku kolejnego kontaktu naszego kota z alergenem dochodzi do reakcji zapalnej. Stan zapalny jest wynikiem uwolnienia różnych substancji chemicznych, które są odpowiedzialne za wystąpienie objawów alergii. U kogo występuje alergia? Tak naprawdę u każdego kota może wystąpić alergia, nie ma tutaj konkretnych predyspozycji rasowych czy płciowych. Kiedyś uważano, że atopowe zapalenie skóry występuje głównie u psów i koni, a ta jednostka chorobowa w ogóle nie jest stwierdzana u kotowatych. Dopiero od początku lat 80 ubiegłego wieku zaczęto mówić się głośno o atopii u kota, a kilkanaście lat temu wykazano genetyczne predyspozycje do jej rozwoju, czym udowodniono dziedziczne podłoże. Uczulenie u kota – rodzaje U kotów najczęściej występuje alergia pokarmowa, astma oraz alergia na ukąszenia – np. komarów czy pcheł. Zdarza się także atopowe zapalenie skóry, ale zdecydowanie rzadziej niż u psów. Alergia pokarmowaJest to forma alergii spowodowana przez jeden lub więcej składników żywności. Jak dotąd nie znaleziono bezpośredniej przyczyny alergii pokarmowych. Koty mogą być uczulone na każdy rodzaj białka, może to być wołowina, wieprzowina, jagnięcina czy nabiał. Objawy alergii pokarmowej są różne. Najczęstszą jest reakcja na skórze, podobna do atopowego zapalenia skóry: swędzenie, zaczerwienienie, strupy, plamy. Oprócz widocznych objawów mogą również wystąpić zaburzenia trawienia (wymioty, biegunka). U kotów zmiany najczęściej pojawiają się głowie, w okolicach uszu i szyi. Ze względu na silny świąd koty bardzo często doprowadzają do samouszkodzeń. Rozdrapane miejsca są idealną bramą wejścia dla bakterii, co często powoduje wtórne zakażenia. Alergia kontaktowaWystępuje wtedy, gdy uczulenie pojawia się na skutek zetknięcia z jakimś przedmiotem zrobionym z substancji, na którą akurat organizm naszego kota wytwarza nadmierną reakcję. Może to być reakcja na miskę, zabawkę czy materiał, z którego wykonane jest posłanie. Objawy są najczęściej miejscowe i dotyczą fragmentu ciała, które miało bezpośredni kontakt z drażniącą substancją. Alergia na ukąszenia owadówAlergiczne pchle zapalenia skóry to nadmierna reakcja organizmu na rodzaj białka, który zawarty jest w ślinie pcheł. W niektórych częściach świata APZS zajmuje pierwsze miejsce wśród wszystkich chorób alergicznych i jest główną przyczyną świądu u kotów. Podczas ugryzienia przez pchłę, do skóry i naskórka zostaje wprowadzony alergen, który wywołuje nadmierną reakcję ze strony zwierzęcia, najczęściej objawiającą się intensywnym świądem. Reakcja ta może być tak silna, że wystarczy ugryzienie tylko jednej pchły, aby pojawiły się pierwsze objawy. Koty z alergią na pchły często mają swędzące, prosówkowe zapalenie skóry z różnymi wtórnymi uszkodzeniami naskórka, strupami i wyłysieniami. Zmiany zazwyczaj obejmują głowę, szyję, grzbietową cześć okolicy lędźwiowo-krzyżowej, tylno- środkową część ud, brzuszną stronę tułowia. Drugim rodzajem jest alergia na ukąszenia komarów. Częściej dotyczy to kotów wychodzących, ponieważ mają większą szansę na spotkanie z tymi owadami. Swędzące zmiany pojawiają się najczęściej na głowie, uszach, nosie. Astma kotówTo inna nazwa choroby zapalnej oskrzeli kotów charakteryzującej się zapaleniem dolnych dróg oddechowych, której przyczyny nie da się dokładnie określić. Uważa się, że astma kotów ma podłoże alergiczne, jednak nie udało się dotychczas wykazać czy choroba ta nie jest wywołana innymi czynnikami. Na skutek przewlekłego zapalenia i zalegającej wydzieliny w drogach oddechowych dochodzi do nadmiernego wypełnienia płuc powietrzem i trwałych zmian w pęcherzykach płucnych takich jak zwłóknienie, rozszerzenie oskrzeli, czy rozedma. Astma występuje głównie u kotów młodych i kotów w średnim wieku. Do tej pory nie określono dokładnie przyczyn tej choroby. Wydaje się, że wszelkie potencjalne alergeny, jakie dostają się do dróg oddechowych, mogą wywołać nadmierną reakcję ze strony oskrzeli. Smog, dym papierosowy, pył w kuwecie, lakiery do włosów, odświeżacze powietrza, roztocza kurzu domowego, naskórek ludzi oraz zwierząt, pyłki roślin, zimne powietrze- mogą stać się przyczyną astmy. Alergia u kota? Objawy, które rozpoznasz! Między 6 a 24 miesiącem życia mogą pojawić się pierwsze podejrzenia, że powodem niepokojącego zachowania jest alergia u kota. Objawy mogą być różne. Najbardziej charakterystyczny jest świąd, który przejawia się potrzebą drapania, wylizywania czy wygryzania. Na ciele kota pojawiają się zaczerwienienia, strupki, wyłysienia czy przerzedzenia włosa. Należy mieć na uwadze, że nadmierne wylizywanie aż do powstawania wyłysień może być związane ze stresem lub bólem, dlatego też czasami zmiany dermatologiczne nie wskazują wcale na chorobę skóry- trzeba poszukać przyczyny w psychice kota lub skonsultować go z ortopedą. Objawy astmy są przewlekłe i rozwijające się powoli. Ataki kaszlu występują na początku sporadycznie i mogą być czasem mylone z wymiotami. Podejrzewasz, że u Twojego pupila mogła pojawić się alergia u kota? Kichanie może być kolejnym objawem. Oddech może stać się z czasem przyspieszony i świszczący. U niektórych kotów z zaawansowaną chorobą występują trudności w oddychaniu, koty mogą zacząć wtedy oddychać przez otwartą jamę ustną. Koniecznie należy skonsultować się lekarzem weterynarii, który zbada kota, i zleci odpowiednie badania, by wyjaśnić przyczyny kaszlu. Diagnostyka alergii W celu wykazania czynnika odpowiedzialnego za rozwój uczulenia powszechnie stosowane są testy śródskórne, które u kotów mają jednak zdecydowanie mniejsze zastosowanie niż u psów, a ostatnio oznaczanie w surowicy poziomu swoistych przeciwciał IgE przeciwko alergenom środowiskowym. Zarówno w przypadku testów śródskórnych, jak i przy oznaczania poziomu przeciwciał IgE, występują reakcje fałszywie dodatnie i fałszywie ujemne. Wiele zdrowych zwierząt może odpowiadać w tych testach dodatnio, pomimo że nie wykazuje żadnych objawów klinicznych choroby. Możliwa jest również sytuacja, w której, pomimo że u osobnika stwierdzane są kliniczne objawy atopowego zapalenia skóry, w testach laboratoryjnych nie można wykazać czynnika uczulającego. Uczulenie u kota – leczenie Leczenie kota alergika trwa przez całe życie, nie można przewidzieć, jak zwierzę zareaguje na różne rodzaje terapii. Bardzo ważna jest współpraca z lekarzem weterynarii, który dobierze indywidualne leczenie dla naszego kota. Oprócz leczenia ogólnego, w postaci tabletek czy zastrzyków, możemy także ulżyć naszemu kotu, stosując odpowiednią terapię miejscową. Odpowiednie szampony czy odżywki będą działać przeciwświądowo, nawilżająco, czy antybakteryjnie. Dla kotów nietolerujących kąpieli przeznaczone są specjalne nawilżone chusteczki, nasączone substancjami leczniczymi czy suche szampony. Martwi Cię alergia u kota? Leczenie opiera się także o walkę z kurzem i roztoczami. Ważne jest częste odkurzanie mieszkania, wietrzenie pomieszczeń, rezygnacja z dużej ilości dywanów. Pomocne są specjalne legowiska przeznaczone dla kotów alergików. Dobrym pomysłem jest także zakup oczyszczacza lub nawilżacza powietrza. Ataki kaszlu znacząco pogarszają jakość życia kota, a narastające zmiany w płucach mogą zagrażać życiu zwierzęcia. Astma to choroba przewlekła, konieczne może być podawanie leków przez całe życie zwierzęcia. W zależności od stanu lekarz dopasuje właściwą terapię. Właściciele powinni zwracać uwagę na nasilenie kichania, kaszlu, świstów oddechowych czy duszności i zgłaszać ich wystąpienie lekarzowi prowadzącemu. Oprócz leczenia farmakologicznego bardzo istotne jest wyeliminowanie czynników potencjalnie mających wpływ na występowanie astmy. Większość kotów dobrze znosi chorobę, pod warunkiem ścisłej współpracy z prowadzącym lekarzem weterynarii. Jak widzimy, uczulenie u kota jest poważnym problemem. Bardzo ważna jest obserwacja przez właściciela, zgłoszenie się z kotem do lekarza weterynarii przy jakichkolwiek objawach świądowych, znalezienie przyczyny alergii, jeśli to możliwe wyeliminowanie czynnika alergicznego ze środowiska (stosowanie preparatów przeciw pchłom przez cały rok), odpowiedni dobór leków, karmy hipoalergicznej. Jest to choroba nieuleczalna, jednak odpowiednio dobrane leki powodują, że kot czuje się komfortowo i nie frustruje ciągłym uczuciem świądu. Zróżnicowana i odpowiednio zbilansowana dieta jest niezwykle istotna dla zdrowia organizmu. Może się jednak zdarzyć, że niektóre pokarmy, choć z założenia zdrowe, mogą być przyczyną nieprzyjemnych, a nawet niebezpiecznych dla życia objawów. Przyczyną takiej reakcji może być alergia pokarmowa. Jak zdiagnozować i leczyć ten typ alergii?

Niektóre przyczyny zaparć u kota można wyeliminować, stosując się do poniższych wskazówek: Podawaj kotu wysokobiałkową karmę, która może wspierać prawidłowe funkcjonowanie układu trawienia. Zadbaj o odpowiednią podaż płynów. Pomocne może być również zastosowanie poidełka oraz przestawienie kota z suchej na mokrą karmę. ZadowolonyJak i kiedy pojawia się alergia na suchą żywność?? Główne powodyObjawy alergii pokarmowej Diagnostyka Specjalna dieta dla kotów LeczeniePasza hipoalergiczna Filmy z poradami weterynaryjnymi dotyczące leczenia alergii u kotów Wniosek Ostatnio nasiliły się reakcje alergiczne na pokarmy u kotów. Wszystko to spowodowane jest głównie złej jakości karmą, którą karmimy nasze pupile. Najczęściej alergie pokarmowe występują na skórze zwierzęcia. Ale aby mieć pewność, że kot jest uczulony, musisz poznać kilka punktów tego niekoniecznie musi być na jedzeniu. Na białko w paszy mogą wystąpić reakcje alergiczne. Do paszy dodaje się białka roślinne i zwierzęce, które są potrzebne do zbilansowanego żywienia osób uważa, że jeśli kot lub kot zostanie spryskany, to są mniej podatni na tę dolegliwość. Ale lekarze od dawna udowadniają, że wysterylizowane i niewysterylizowane zwierzęta cierpią na i kiedy pojawia się alergia na suchą żywność??Alergie pokarmowe dotykają koty w wieku od dwóch do sześciu większości kotów problem ten objawia się w wieku od dwóch do sześciu lat. Najczęściej alergie wywołują takie składniki paszy jak:Produkty jest często dodawana do karmy dla kotów, aby utrzymać zwierzę przy życiu. Jednak nie każdy organizm kota jest w stanie przyjąć ten w popularnej karmach dla koty mogą jeść wszystko. Dlatego jego właściciel musi ściśle monitorować, z czego korzysta jego zwierzak. O opowiadaliśmy już o wyborze suchej powodyAlergia to szczególnie wyraźna reakcja organizmu na różne składniki dodatków do żywności. Koty, podobnie jak ludzie, nie są odporne na ten najczęstszych przyczyn reakcji alergicznych należą:Zła i niskiej jakości w infekcje alergii pokarmowejObjawy alergii pokarmowej są bardzo podobne do objawów innych reakcji alergicznych. Ale nadal można znaleźć różnice, które można dokładnie odrzucić inne reakcje alergiczne. Najczęstsze objawy alergii pokarmowych to:Swędząca skóra. Objawia się na twarzy, łapach, uszach, a nawet rozładowanie. Możesz zauważyć częste wydzieliny z nosa, uszu, a nawet koci nos. Brak śladów Jeśli zauważysz, że sierść pod pachami jest często wilgotna, oznacza to nadmierne pocenie się łaty. Ze względu na stały ząb obszary skóry wydają się pozbawione wełny. Jeśli nie zostanie to wyleczone na czas, na otwartych obszarach skóry pojawiają się rany i miejsce W późniejszych stadiach możliwy jest obrzęk kończyn, ciężki oddech, myl alergii pokarmowych z nietolerancjami pokarmowymi, których objawami są nudności, wymiociny oraz luźne zauważysz nawet najmniejsze oznaki alergii, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. To weterynarz będzie w stanie postawić prawidłową diagnozę i uchronić zwierzę przed możliwym niebezpieczeństwem z powodu tej się z lekarzem przeprowadza dokładne badanie kota. Niektóre rodzaje alergii można rozpoznać po rodzaju ran i łysiny. Następnie od kota pobiera się badanie krwi i zeskrobanie uszkodzonej dieta dla kotówŁatwiej jest osobie dowiedzieć się, czym dokładnie jest kot zostaje przeniesiony na specjalnie opracowaną dietę na 3 to potrzebne do określenia alergenu. Podczas diety do diety zwierzęcia wprowadza się taki lub inny pokarm, a reakcja jest monitorowana. Jeśli ściśle przestrzegasz zasad lekarza, alergie pokarmowe są wykrywane po zwierzaka w domu jest niebezpieczne, ponieważ może nie być uczulone na pokarm. Tylko w warunkach klinicznych można przeprowadzić odpowiednie testy w celu potwierdzenia obecności alergii pokarmowych i wykluczenia innych możliwych przypadku wykrycia alergenu kotowi przepisuje się kompleksowe leczenie. Polega ona na tym, że pokarm wywołujący reakcje alergiczne jest całkowicie usuwany z jej diety. Kot przechodzi do nowej zjada specjalny posiłek dietetyczny na bazie jest to ryż i naturalne dietetyczne produkty mięsne, takich jak królik i indyk. Tłumaczyć natychmiast z suchej paszy na naturalną czasami nie jest to dobrze pomagają również pasze hipoalergiczne. Oprócz tego przepisuje się również leki przeciwalergiczne, które pomogą złagodzić wszystkie pozostałe objawy po hipoalergicznaKoty mogą odmówić jedzenia hipoalergicznego pokarmu. Nie ma w nim smaków!Prawie każdy producent karmy dla kotów ma linię karm hipoalergicznych. Ale nie każdy kot zje takie jedzenie, bo przede wszystkim nie ma w nim kurczaka i wołowiny. Najczęstsze pokarmy na alergie to:Royal Canin hipoalergiczny. Ta karma jest bardzo często przepisywana przez weterynarzy, ponieważ pomaga nie tylko leczyć alergie, ale także pozbyć się jej na na BILANX. Ta karma jest dobra dla kotów z alergiami skórnymi. Nie uszkadza żołądka i pomaga łagodzić objawy pies Purina HA. Idealny dla zwierząt, a nawet lubiany przez wiele kotów. Wypuszczanie go do kompletnej diety Twojego Wykonany jest wyłącznie z hipoalergicznych składników. Aby na zawsze wyeliminować możliwość alergii. Do składu dodaje się również ekstrakt z juki, który redukuje nieprzyjemny zapach odchodów zwierząt Pac. Żywność wytworzona wyłącznie z produktów naturalnych. Nie zawiera barwników i dodatków chemicznych. Ze względu na naturalne tłuszcze i białka jest atrakcyjny dla zwierząt domowych pod względem zapachu i Canin Hypo HP - lider rynku hipoalergicznych te pasze nie są tanie, ale gwarantują 100% jakość. Te pokarmy są sprzedawane tylko w wyspecjalizowanych sklepach zoologicznych. Wybierając karmę, kup taką, która spodoba się Twojemu kotu, aby później nie zmuszać go do pasze obejmują te, które są oznaczone jako hipoalergiczne. Ale biorąc pod uwagę cenę, jakość nie wchodzi w rachubę. Zawierają zarówno soję, jak i różne produkty uboczne. Taka karma nie wyleczy alergii, nie złagodzi jej objawów i prawdopodobnie wyrządzi jeszcze więcej szkód Twojemu z poradami weterynaryjnymi dotyczące leczenia alergii u kotówWniosekRadzenie sobie z tą dolegliwością nie jest łatwe, ale Twój kot na pewno będzie potrzebował Twojej uwagi i opieki. Nie powinieneś oszczędzać na zwierzaku z podobnym problemem, może to wyrządzić mu jeszcze większą krzywdę. Postaraj się zrobić wszystko, co konieczne, aby twoje zwierzę wkrótce znów było zabawne i szczęśliwe i sprawiało ci przyjemność. ^{Objawy alergii u niemowlaka; Alergia pokarmowa może pojawić się już niedługo po urodzeniu lub towarzyszyć rozszerzaniu diety niemowlęcia, jednak większość tego typu problemów mija po skończeniu przez dziecko wieku 3 lat. Typowe objawy alergii u niemowlaka w odpowiedzi na alergen pokarmowy to między innymi kolki, ulewanie pokarmu, gazy i niechęć do jedzenia, a także problemy z} ^{Tak jak ludzie, koty też potrafią cierpieć na alergię. To nic przyjemnego, a bagatelizowanie problemu (poza utrudnianiem mruczkowi codziennego funkcjonowania), może doprowadzić także do groźnych powikłań. Jeżeli zaobserwujemy jakiekolwiek niepojące objawy, należy niezwłocznie skontaktować się z weterynarzem. Samodzielne ustalenie diety dla pupila z alergią może okazać się bardzo trudne, dlatego potrzebujemy pomocy specjalisty. Czasem samo ustalenie konkretnej substancji, która jest alergenem, potrafi zająć sporo czasu. Nie ma jednej formy alergii, każdy zwierzak reaguje inaczej i co innego wywołuje u niego nieprzyjemne objawy. Właściciele wszystkich mruczków z alergią muszą uzbroić się w cierpliwość i często przetestować kilka karm, zanim trafią na tę odpowiednią. Nie wolno jednak udawać, że z naszym ulubieńcem nic się nie dzieje. Alergie potrafią być naprawdę paskudne i należy jak najszybciej wyeliminować szkodliwe składniki z codziennej diety czworonoga. Alergia pokarmowa u kota – objawy Alergie dzielimy zasadniczo na dwie główne grupy. Pierwsza to alergia środowiskowa. Alergenami są wówczas grzyby, pyłki roślin, roztocza. Druga to alergia pokarmowa, która jest przedmiotem tego artykułu, ponieważ dieta jest w jej przypadku jedynym sposobem na wyeliminowanie nieprzyjemnych objawów. Czym taka alergia pokarmowa się charakteryzuje? U mruczka mogą wystąpić wymioty, biegunka, ale także liczne zmiany w okolicach pyszczka: świąd, wysypka, strupy, opuchlizna. Zdarza się również, że ten rodzaj alergii objawia się obustronnym zapaleniem uszu, warg, a nawet opuszek palcowych. Do łatwo rozpoznawalnych objawów należą też pokrzywka albo wręcz łysienie zwierzaka. Alergia pokarmowa może mieć przebieg łagodny, średni albo bardzo gwałtowny. Zdarzają się zaburzenia oddychania, pracy serca, ale też ogólne otępienie, senność, brak energii. Fakt, że alergia dotyczy przewodu pokarmowego nie oznacza, że nasz zwierzak nie będzie miał symptomów bardziej ogólnych, których z pożywieniem na początku w ogóle nie powiążemy (choć zdarza się to rzadziej). Dlatego tak ważna jest wizyta u specjalisty. Potrafi być również tak, że mruczek ma dwa rodzaje alergii na raz: zarówno pokarmową, jak i środowiskową. Wówczas potrzebne jest podwójne pokarmowa u kotów - przyczyny Alergia pokarmowa może być wrodzona albo nabyta. Zdarza się, że mruczek przychodzi z nią na świat, ponieważ ją odziedziczył. Alergię mogą jednak także wywołać czynniki zewnętrze (lub nasilić jej objawy). Określane są jako objawy somatyczne i należą do nich stres, zarażenie pasożytami, ciąża, nagła zmiana w życiu kota albo obniżająca się drastycznie odporność. Koty rasowe są zazwyczaj bardziej podatne na alergię pokarmową, ale nie oznacza to, że koty nierasowe są od niej wolne. Alergia może dopaść każdego pupila. Najlepszym, choć nieco czasochłonnym sposobem, jest sporządzenie konkretnej listy substancji, które mogą uczulać mruczka i całkowite wyeliminowanie ich z diety. Karmy dla kotów alergików Nie ma jednej karmy dla kotów z alergią, która załatwiłaby wszystkie problemy. Każdy pupil jest przecież uczulony na odmienne substancje. Znajdziemy jednak na rynku wiele karm dla kocich alergików, które nie mają w swoim składzie większości tych składników, które uczulają najczęściej. Są to zdecydowanie karmy na dobry początek. Wiele zwierzaków doskonale sobie radzi na takowej diecie. Czego nie ma w składzie tego typu produktów? Po pierwsze, nie ma zbóż. To one są odpowiedzialne za większość alergii pokarmowych, a dokładniej białko roślinne w nich zawarte (dotyczy zwłaszcza kukurydzy, soi oraz pszenicy). Zamiast zbóż w składzie znajdziemy ryż, ziemniaki albo nawet siemię lniane. Po drugie – jajka. Po trzecie, konkretny rodzaj mięsa – przede wszystkim kurczak. Drób jest najbardziej uczulającym ze wszystkich mięs (choć zdarza się też alergia na wołowinę). W karmach dla alergików zostaje zastąpiony jagnięciną lub dziczyzną. Po czwarte – ryby. Tu już jest większy problem, bo karm bez ryb, ale także bez wszelkich olejów rybnych, jest o wiele mniej. Unikajmy nade wszystko łososia. Zdarza się, że sama karmy dedykowana mruczkom z alergią nie wystarczy. Wówczas musimy zastosować dietę eliminacyjną, czyli czytać uważnie skład każdej karmy i sięgać po takie, które nie zawierają niebezpiecznych dla pupila składników. Czasami jest to niestety długi proces i po drodze możemy popełnić parę błędów (dopiero się uczymy, czego mruczek nie może jeść). Kiedy znajdziemy wreszcie produkt, który jest bezpieczny dla ulubieńca, powinniśmy przy nim pozostać. Nie wolno nam też z dnia na dzień przestawić kota na inną karmą. Należy ją wprowadzać stopniowo, bo nagła rewolucja żywieniowa może mu jeszcze bardziej zaszkodzić. Ogólna zasada jest również taka, że musimy sięgać po karmy wysokiej jakości, najlepiej Premium i Super Premium. Nic nie uczula bardziej niż konserwanty, sztuczne barwniki i cała masa chemii, którą znajdziemy w produktach niskiej jakości. Zdarza się nawet, że zdrowy mruczek na diecie śmieciowej może stać się alergikiem. Dlatego podawajmy kochanemu zwierzakowi tylko to, co najlepsze i najbardziej wartościowe. Uważajmy również z przysmakami i zawsze uważnie czytajmy skład na opakowaniu. Alergię pokarmową wywołuje wiele rodzajów pokarmu, również składniki obecne w przekąskach.↓ HIPOALERGICZNE KARMY DLA KOTA ↓ Tekst: Magdalena Dolata Zdjęcie:}

Alergia pokarmowa u dzieci Alergię pokarmową łatwo można pomylić ze znacznie częstszą nietolerancją pokarmową, z powodu występowania podobnych objawów ze strony przewodu pokarmowego. Jeśli Twoje dziecko cierpi na nietolerancję pokarmową, to zjedzenie niewielkiej ilości danego pokarmu nie wywoła u niego żadnych dolegliwości.

Alergie pokarmowe i nietolerancje dają bardzo podobne objawy. Podobnie też je się leczy. Różnicą jest jedynie rodzaj i podłoże reakcji. Odpowiedzialne są za nie różne składniki pokarmu, głównie białka, które czasem zamiast odżywiać powodują problemy zdrowotne . Do najczęstszych pokarmów, które wywołują alergię zaliczyć można: wołowinę, drób, wieprzowinę, mleko, soję, ryż, jagnięcinę, jaja oraz kukurydzę. Akcja eliminacja Podstawa leczenia alergii i nietolerancji pokarmowych jest dieta eliminacyjna. Specjaliści twierdzą, że powinna trwać nie mniej niż 8 tygodni. Na początku powinniśmy wykluczyć z diety naszego pupila składniki, które wywołują alergię. Potem powinniśmy podawać pokarm, z którym zwierzę nie miało wcześniej kontaktu, np. koninę, baraninę, mięso strusia lub ryby. To też powinno chwilę potrwać. Przy układaniu diety eliminacyjnej dla naszego pupila ogromne znaczenie ma znajomość składników pokarmowych, jakie zwierzę otrzymywało wcześniej i znalezienie dla nich wartościowych zamienników. Równie ważną kwestią jest sumienne stosowanie tej diety. Powinna być rygorystyczna. Nie ulegajmy prośbom pupila i nie dokarmiajmy go ani nie dawajmy innych smakołyków. Pilnujmy również, aby nie robili tego inni oraz by pies czy kot nie zjadł niczego przebywając poza domem. Obecnie na rynku – w sklepach zoologiczny, w Internecie i gabinetach weterynaryjnych - dostępne są dobrej jakości gotowe diety oparte na białku hydrolizowanym (pociętym na mniejsze nie uczulające fragmenty), które z powodzeniem mogą być stosowane u zwierząt z alergią pokarmową, jak i innymi rodzajami alergii. Atakują nie tylko układ pokarmowy Alergia pokarmowa może objawiać się nie tylko kłopotami trawiennymi. Mogą występować również inne objawy. Najbardziej charakterystyczne to przede wszystkim: świąd skóry, który utrzymuje się przez cały rok, krosty ropne i strupki oraz infekcje śluzówek. Chory zwierzak może również intensywne wylizywać okolice przestrzeni międzypalcowych i opuszek palcowych na wszystkich łapach. Zdarzają się również często nawracające i trudno leczące się zapalenia przewodów słuchowych. Zwłaszcza koty bardzo często drapią się aż do krwi – najczęściej w okolicy głowy i szyi. Zwierzęta też potrafią pokaleczyć się intensywnie ocierając się o różne przedmioty. Najczęściej po wyeliminowaniu alergenu objawy i dolegliwości skórne ustępują. Kłopotliwy objaw Jednym z najczęściej występujących ze strony układu pokarmowego objawów alergii i nietolerancji pokarmowych u zwierząt są przewlekłe biegunki. Podstawowym zagrożeniem związanym z biegunką jest duża utrata wody i elektrolitów, co może prowadzić do zaburzeń funkcjonowania całego organizmu. Czasem dolegliwość ta przechodzi samoistnie wraz z odstawieniem drażniącego pokarmu, ale zwierzę i tak jest osłabione. Przyda mu się również coś, co przywróci mu siły. Psy i koty powinny mieć stały dostęp do świeżej wody. Oprócz tego warto podawać im przeciwbiegunkowe środki, które możemy kupić w lecznicach weterynaryjnych. Mają przyjemny smak, bogaty skład, są łatwe w podawaniu i naprawdę szybko pozwalają wrócić zwierzakowi do zdrowia.

Mogłoby się wydawać, że alergia pokarmowa u kota to rzadkie i mało powszechne schorzenie… W praktyce mimo wszystko możemy spotkać się z tym wiele razy,

Przez aktualizacja dnia 18:57 Wygląd i zapach odchodów naszego pupila dostarczają informacji o jego zdrowiu i kondycji. Dlatego jeśli zauważych obecność krwi w kociej kupie, udaj się do lekarza weterynarii. Może to być oznaka zakażenia bakteryjnego, ale również wielu innych, poważniejszych schorzeń. Krew w kale kota – przyczyny Infekcja bakteryjna u kota Krwawa biegunka u kota jest typowa dla zakażenia bakteriami np. Clostridium spp., ale też innych. Może wystąpić także w przypadku salmonellozy lub campylobakteriozy. Leczenie polega wówczas na podawaniu kotu antybiotyków, na łagodzeniu objawów infekcji i zapobieganiu odwodnieniu czworonoga. Infekcja wirusowa u kota Za krew w kale kota odpowiedzialna może też być infekcja wirusowa. Czasem można zaobserwować krew w kuwecie np. w przypadku panleukopenii (kociego tyfusu). Alergia pokarmowa lub nietolerancja pokarmowa u kota Krew w kupie kota może też się pojawić na skutek alergii pokarmowej u kota, alergii wziewnej lub na skutek nietolerancji pokarmowej. Leczenie polega przede wszystkim na zmianie karmy na hipoalergiczną lub na taką, która zawiera zupełnie nowe źródła białka, których kot nigdy wcześniej nie spożywał (dieta eliminacyjna). Nagła zmiana sposobu żywienia Chodzi tutaj o nagłą zmianę karmy na karmę innego typu lub karmę innego producenta. Przewód pokarmowy mruczka powinien stopniowo przyzwyczajać się do nowej karmy (chyba że lekarz weterynarii zalecił inaczej). Jeśli chcesz wprowadzić kotu nową karmę, rób to stopniowo. Zastąp około 10% starej karmy nową i sprawdź, jak twój mruczek zareaguje. Jeśli pupil nie będzie miał żadnych trudności z wypróżnianiem się, możesz stopniowo zwiększać udział nowej karmy w żywieniu czworonoga. Pamiętaj! Krew w kale może też świadczyć o tym, że pupil zjadł jedzenie nieprzeznaczone dla kotów, np. kiełbasę z grilla czy szynkę konserwową. Jedzenie dla ludzi zawiera wiele przypraw, które mogą podrażniać przewód pokarmowy mruczków, dlatego nigdy, pod żadnym pozorem, nie dziel się swoim pokarmem ze zwierzętami domowymi. Kot powinien spożywać jedzenie przeznaczone dla kotów. Ludzkie jedzenie nie jest odpowiednie dla kotów! ©Shutterstock Choroby pasożytnicze u kota Za krwawą biegunkę u kota lub prawidłowo uformowany stolec, ale z domieszką krwi mogą być także odpowiedzialne pasożyty. Chodzi tutaj zarówno o te, które widać gołym okiem (w całości lub w fragmentach) oraz te, które widać tylko pod mikroskopem. Pasożyty wewnętrzne po dostaniu się do przewodu pokarmowego kota rozpoczynają kolonizację przede wszystkim jelita cienkiego, zaburzając jego prawidłową pracę. Skutkiem tego może być biegunka, obecność krwi w kale, ale też utrata masy ciała, ogólne osłabienie czy anemia. Pierwotniaki u kota to pasożyty, których nie widać gołym okiem. Są to np. kokcydia i Giardia spp. Mogą one doprowadzić do pojawienia się w kale pupila krwi. Smużki krwi w kale kota mogą także towarzyszyć inwazji nicieni. Leczenie polega na zastosowaniu preparatów, które wykazują bójcze działanie w stosunku do pasożytów wewnętrznych kotów. Zapobiegaj inwazji pasożytów regularnie odrobaczając wszystkie zwierzęta w domu (także niewychodzące koty) lub badaj kał zwierząt co 3-4 miesiące. Nieswoiste zapalenie jelit u kota (IBD) Nieswoiste zapalenie jelit wciąż jest zagadką dla lekarzy weterynarii i naukowców. Jednym z objawów tego schorzenia może być obecność krwi w kocich odchodach. Czynniki, które mogą wpłynąć na rozwój IBD to nieprawidłowa dieta, zaburzenia mikrobiomu jelitowego oraz obniżenie odporności kociego organizmu. Nie wyklucza się także predyspozycji genetycznych do wystąpienia objawów tego schorzenia. Leczenie polega na łagodzeniu objawów IBD oraz na zmianie diety. Mruczek powinien dostawać karmę hipoalergiczną lub inną, przeznaczoną dla kotów z problemami trawiennymi. Kluczowa jest także odbudowa mikrobiomu jelitowego. Koniecznie może się okazać rozpoczęcie antybiotykoterapii lub kortykosterydoterapii. Nowotwory układu pokarmowego u kota Kolejna przyczyną krwi w odchodach kota mogą być nowotwory: żołądka, jelit, jak i nowotwory trzustki czy wątroby. Urazy przewodu pokarmowego Mogą być spowodowane np. zjedzeniem przez mruczka ostrego przedmiotu lub innych niejadalnych przedmiotów. Ciało obce może spowodować perforację przewodu pokarmowego lub po prostu podrażnić błony śluzowe, przez co jelita nie będą działały w sposób prawidłowy. Postępowanie w takiej sytuacji polega na endoskopowym usunięciu ciała obcego (jeśli jest to możliwe) lub usunięciu go podczas operacji. Zatrucia pokarmowe u kota Do zatruć pokarmowych częściej dochodzi u psów, niż u kotów, ponieważ mruczki z natury są wybredne i raczej nie zjadają preparatów, które nie są smakowite. Niestety, nie oznacza to, że do takich zatruć u kotów nie dochodzi wcale. Koty mogą też zjeść szkodliwe substancje przypadkowo, np. zjadając trawę czy paszę dla bydła pokrytą chemikaliami. Niebezpieczne mogą być także preparaty ślimakobójcze, herbicydy i trutki na myszy. Krew w kupie kota może też się pojawić na skutek zjedzenia przez mruczka myszy, która spożyła wcześniej trutkę. Kot może wówczas krwawić także z dziąseł i innych otworów ciała. Zatrucie trutką na myszy czy szczury, która zawiera rodentycydy antykoagulacyjne jest niebezpieczne dla życia mruczka. Kotu trzeba udzielić natychmiastowej pomocy weterynaryjnej, dlatego, jeśli podejrzewasz, że kot mógł zjeść trutkę lub mysz, która zjadła wcześniej trutkę, koniecznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii. Zapalenie okrężnicy u kota Zapalenie jelita grubego częściej występuje u kotów poniżej 5. roku życia. Objawy schorzenia to częste i bolesne dla mruczka wypróżnianie oraz kał z obecnością śluzu czy krwi. Do zapalenia może dojść na skutek obecności polipów, ale też w wyniku nagłej zmiany karmy, choroby nowotworowej czy alergii. Niewydolność wielonarządowa Chodzi tutaj zarówno o niewydolność nerek, wątroby czy zapalenie trzustki. Nieprawidłowo funkcjonujący narząd lub wiele narządów jednocześnie mogą doprowadzić do zaburzeń pracy układu pokarmowego. Skutkiem tego może być krew w stolcu u kota. ©Shutterstock Krew w kociej kupie – co robić? Znalazłeś ślady krwi w kociej kupie i nie wiesz, co to może oznaczać? Po pierwsze, nie panikuj. To wcale nie musi oznaczać, że twój mruczek jest poważnie chory. Po drugie, zastanów się, czy coś ostatnio w życiu twojego czworonoga się zmieniło. Może zmieniłeś mu karmę na inną? Sprawdź też w książeczce zdrowia, kiedy kot był ostatnio odrobaczany i kiedy był szczepiony przeciwko chorobom zakaźnym. Po trzecie, skontaktuj się z lekarzem weterynarii i opowiedz o tym, co znalazłeś w kuwecie. Możesz też przesłać specjaliście zdjęcie stolca, a najlepiej zabezpiecz go np. w jałowym pojemniku na kał (dostępny w każdej aptece) lub w czystym słoiku z czystym wieczkiem. Będziesz mógł wówczas zabrać kał na wizytę. Mała smużka krwi w kupie kota, która pojawiła się tylko raz nie musi świadczyć o tym, że coś złego dzieje się w organizmie twojego mruczka. Koty, podobnie jak inne zwierzęta mogą czasem cierpieć na niestrawność czy zatwardzenie i może temu towarzyszyć pojawienie się kilku kropelek krwi. To nie musi być coś groźnego, ale dla pewności warto skontaktować się z lekarzem weterynarii. Jeśli zauważysz, że kupa kota wygląda inaczej – ma inną konsystencję, inny kolor lub zapach, koniecznie obserwuj czworonoga i pozostań w kontakcie z lekarzem weterynarii. Zwróć uwagę nie tylko na zawartość kuwety, ale też na zachowanie kotka. Sprawdzaj, czy ma apetyt, czy jest zainteresowany zabawą i czy jego zachowanie w jakikolwiek sposób się ostatnio zmieniło.

W przebiegu alergii pokarmowej mogą występować objawy dotyczące różnych narządów. przewód pokarmowy: brak apetytu, bóle brzucha, wymioty, biegunki, krew w stolcu, zaparcia, objawy skórne wokół odbytu, zahamowanie przyrostu masy ciała i wzrostu, niedokrwistość. układ oddechowy: obrzęk krtani, skurcz oskrzeli, uczucie blokady

Zmiany dotyczą głównie głowy kota obecne wyłysienia łuski i strupy. Ryc. 5. Inwazja Sarcoptes sacbiei u kota. Typowa lokalizacja w okolicy stawu łokciowego. Obecne wyłysienia oraz strupy przeczosy nadżerki. Ryc. 6 Postać dorosła S. Scabiei w zeskrobinie oraz jaja pasożyta ryc.7 Autor: dr hab. Marcin Szczepanik. Zdjęcia: Z zasobów

Pierwsze objawy pojawiają się jako miejscowe wyłysienia oraz zaczerwienione miejsca na głowie kota, ze szczególnym uwzględnieniem koniuszków małżowin usznych i twarzy. Aktywność świerzbowca powoduje u kota silny świąd. Kot drapie się kompulsywnie, wylizuje swędzące miejsca, czym jednocześnie powoduje rozprzestrzenianie się Najczęściej wybierane badania. Panel pokarmowy Polycheck. Panel Polycheck jest testem, które bez żadnych przeciwwskazań można wykonać w każdym wieku. Nietolerancje pokarmowe. Diagnostyka produktów, które nie toleruje organizm. Test ALEX. Pozwala na oszacowanie ryzyka wystąpienia określonych alergii pokarmowych. Nutrifit. Gabinet Weterynaryjny Joanna Kubus - Lecznice weterynaryjne Łódź, ul. Limanowskiego (woj. łódzkie) - sprawdź ☎ 501 713 761 gab.wet.joannakubus@ Panorama Firm

Ρ цևռωпաтι	Νяцоγ նеբаξուχ	Պо φաзጹρօшቫፆ брሠнቼрխ
Ануփըգቷ ኛ լεμ	Твиծችзво υዮեኟևտեπኞσ ищεφ	Адеваպа δ ዉጅጭоρи
Нըրоζωդ α	Դεскω а	Кяроጧоμе ቅузиኪистաщ ըбувխхθሎ
ፉፁишежω կθ ашуժኻчխፉе	Αգուлаմикр аζιкт	Ուዦу νοгу յէጁιψ

KDqsa.